ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٢٩٦ - فصل - ٥٤ معجزات

نموده كه ودايع الهى و دين خود را حفظ نمايد و امانت را بمنزل رساند و على ع در اين هنگام بنا بر گفته بعضى هفت ساله و بعقيده ديگرى نه ساله و حسب اطلاع بيشترى از تاريخ نويسان ده ساله بوده و بالاخره در اين حد از سن كودكى كه عقل كاملى داشته باشد و خدا را بعظمت بشناسد و رسول او را تصديق نمايد بلا شك از آيات خداست كه عادت نظير او را كمتر نشان داده و دليل بر آنست كه معظم له بايد موقعيت و منزلت بخصوصى در پيشگاه رسول اكرم داشته باشد و شايسته براى پيشوائى خلق و حجت بر مردم بوده و در خرق عادت مساوى با عيسى و يحيى باشد و اگر على ع در اين حد از سن مردى كامل و عارف نبود رسول خدا ص هيچ گاه او را به نبوت خود نميخواند و به ايمان بخدا و اعتراف بحقيقت خويش دعوت نميكرد و پيش از همه به استثناى همسرش خديجه او را باين دين مقدس تكليف نمى‌نمود و امين اسرار نبوت قرار نمى- داد و او را از ميان همسالانش باين مقام نمى‌گزيد و از ديگران ممتاز نميگردانيد و همه اين سخنان دليل بر آنست كه حضرت مشار اليه با خوردسالى خدا را مى‌شناخته و به پيغمبرش ايمان داشته چنانچه خدا هم در باره يحيى فرموده‌ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا[١] ما در كودكى باو حكم الهى خود را آموختيم و معلومست آشكارترين حكم آن است كه خدا را بشناسد و اقرار به نبوت داشته و بهتر بتواند در اثبات يگانگى خدا و نبوت خود دليل آورد و ديده عبرت بينش بازتر و از وجوه استنباط و وصول بحقايق امور باخبر باشد

[١] آيه ١٣ سوره مريم