ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٤٨٩ - باب چهارم در اين باب به برخى از فضائل حسين و زيارت و ذكر مصيبت او اشاره مىشود

شوند. حسين ع پرسيد چه كسى ما را ميكشد؟

فرمود بدترين مردم.

پرسيد آيا پس از شهادت ما كسى ما را زيارت خواهد كرد؟

فرمود آرى عده از پيروان من كه مى‌خواهند حق مرا ادا كنند و بمن احسان نمايند بزيارت شما مى‌آيند در نتيجه فرداى قيامت كه شود منهم در موقف قيامت خواهم آمد و دستهاى آنان را گرفته از سختيها و گرفتاريهاى قيامت نجات ميدهم.

عبد اللَّه عامرى گفته از اصحاب على ع در هنگامى كه عمر سعد وارد مسجد ميشد مى‌شنيدم مى‌گفتند اين شخص كشنده حسين ع است و البته اين پيش‌آمد مدتها سال قبل از شهادت آن حضرت بود.

سالم بن ابى حفصه گفته عمر سعد به حسين ع عرضه ميداشت از مردم نادانى مكرر شنيده‌ام كه مرا كشنده تو ميدانند.

حسين ع فرمود آنها كه چنين مى‌گويند مردمى نادان و سفيه نمى‌باشند و راست مى‌گويند ليكن آنها مردمى باخردند و من خوشحالم پس از آنكه دست بخون من آلودى و دل خويشاوندان مرا داغدار ساختى اندكى بيش از گندم عراق بهره‌مند نشوى.

محمد بن سيرين مى‌گفته تا پيش از شهادت حسين ع قرمزى آسمان سابقه نداشته.

حضرت باقر ع فرموده كشنده يحيى بن زكريا و حسين ع زنازاده بودند و قرمزى آسمان براى شهادت ايشان بوده.