ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٢١٧ - فصل - ١ ستايش از دانشمندان

هر بادى كه بوزد بدنبال آن ميجهند از نور خورشيد علم بهره نبرده و به پايه استوارى پناهنده نگرديده‌اند.

اى كميل، دانش از مال بهتر است براى اينكه علم نگهدار تو و تو حافظ ثروتى، ماليه با بخشش بديگران ميكاهد و دانش از آموختن بديگران رو بفزونى ميگذارد.

اى كميل، محبت بعلم و دانش، دينى است كه مردم بايد متدين به آن شوند و تا وقتى كه در حياتند بدين وسيله طاعت آنها بحد كمال رسد و پس از درگذشتش بهترين آثار جاويدان او برقرار ماند دانش حاكم است و مال محكوم.

اى كميل مالداران با آنكه زنده‌اند در حقيقت مردگانند ليكن دانشمندان تا روزگار باقى است پابرجايند كالبدشان مفقود است ليكن حقيقتشان در دلهاى ديگران موجود است بار ديگر آه دردناكى كشيد و اشاره بسينه مملو از حكمت و معرفت خود نموده گفت اينجا مخزن علم و كمال و درياى مالامال از معارف و حكم است اگر كسى را بيابم كليد اين گنج گرانبها و پر ارزش را بدو ميسپارم هيهات بچنين شخصى دست پيدا نمى‌نمايم.

آرى بشخصى دسترسى پيدا ميكنم كه آدمى فهميده است ليكن مورد اطمينان نميباشد زيرا اصول دينى و قواعد الهى را براى بكار بردن امور دنيوى فرامى‌گيرد و ادله الهى را مى‌آموزد تا بر اولياء او دست يابد و نعمتهاى الهى را عليه كتاب او بكار ميبرد.

و بديگرى ميرسم در برابر حكمت و مصلحت مطيع و منقاد است ولى در اين راه بينائى ندارد و نخستين شبهه‌اى كه در دل او بيفتد بزودى غبار شك سراسر قلب او را فرامى‌گيرد.

بدانيد بهيچ يك از اين دو دسته نميتوان اطمينان كرد.

زيرا كسانى كه با حرص تمام به لذتهاى دنيوى پرداخته و با كمال انقياد در برابر شهوت از خود بيخود شده و آدمهائى كه به گرد آوردن سرمايه دنيوى و ذخيره كردن ماليه سرگرم شده شايسته نميباشند سمت رهبرى مردم را داشته باشند و اينان بحيوانات پروارى شبيهند.