ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ١٦١ - فصل - ٥٠ حجة الوداع

هر كه را باشم منش مولى و دوست‌

ابن عم من على مولاى اوست‌

حق گفت به پيغمبر خوش‌دار وفا را

در عالم ذرات كه خوانديم شما را

گفتيم الستى و شنيديم بلى را

يك عالم ذر دگر امروز بيارا

با خلق بيا تازه كن آن عهد خدا را

اى سيد كل فخر رسل احمد مختار

همچون زكريا ز تكلم چه كنى صوم‌

بى‌رمز بما انزل تبليغ كن اين قوم‌

بيدار على باش و برانگيز تو از نوم‌

اين قوم گران‌خواب و مپرهيز تو از لوم‌

اعلان وصايت كن و فرماى كه‌ الْيَوْمَ‌

أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ‌ اى زمره انصار

اورنگ حجازى خواست سلطان حجازى‌

چون صورت رحمان ديد كرسى حجازى‌

از عرش فراشد سر منبر ز فرازى‌

بر خواند يكى خطبه تازى بدرازى‌

كوته‌نظران را گفت تا چند مجازى‌

حق خواست حقيقت شود امروز پديدار

آنگاه على را ز كرم گشت طلب خواه‌

بگزيد چو از مهر على جا ببر شاه‌

اين نكته عيان شد كه نبى مهر و ولى ماه‌

بگرفت چو پيغمبر بازوى يد الله‌

برداشت على را بمقام و رفعناه‌

انسان كه برفعت بشد از حيطه پندار