ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٢٨٧ - فصل - ٥٣ كلمات حكمتآميز

است براى كسى كه آن را براستى بشناسد و خانه عافيت است براى كسى كه معرفت بحال آن داشته باشد و خانه بى‌نيازى است براى كسى كه مى‌خواهد از آن توشه برگيرد دنيا مسجد پيمبران و محل وحى الهى است و عبادتگاه فرشتگان و تجارتخانه دوستان خداست تا در دنيائيد در صدد تحصيل رحمت خدا باشيد و بار بهشت را به‌بنديد بنا بر اين چه كسى ميتواند از دنيا نكوهش كند با آنكه دنيا او را بجدائى از خود خوانده و از فناء خود اخبار كرده و مردم را بسرور خود تشويق بسرور اخروى نموده و از امتحانات خود مردم را از پيش آمدهاى اخروى بيم داده و آنان را از عذاب قيامت ترسانيده و به رحمت خدا ترغيب نموده.

پس اى كسى كه از دنيا نكوهش مى‌كنى و بدان مغرورى از چه زمان دنيا ترا بخود مغرور ساخته آيا از هلاك پدرانت مغرورشده يا از وقتى كه مادرانت در دل خاك جاى گرفته‌اند؟ چقدر به پرستارى و بيمار دارى آنان پرداختى و آرزومند شفاى آنان بودى و طبيبان ماهر را براى آنان توصيف مينمودى و دارو برايشان آماده مى‌ساختى با آنكه بحالشان نافع نبود و حاجتشان را برنياوردى دنيا پيش‌آمد آنان را براى تو مجسم نمود و نمودار ساخت كه گريه تو نافع بحال تو نبوده و دوستان بكار تو نمى‌آيند.

٥- از گفتار اوست: اى مردم پنج سخن از من بياموزيد سوگند بخدا هر گاه شترهاى خود را براى تحصيل آنها در بيابانها ناتوان سازيد نمى‌توانيد آنها را از غير من استفاده نمائيد ١- هيچ يك از شما بغير خدا آرزومند نباشد ٢- و بغير از گناهش از چيز ديگر نهراسد ٣- شخص عالم خجالت نكشد هر گاه از او سخنى بپرسند و نداند بگويد، نميدانم [و آنكه نميداند از آموختن شرم نكند] ٤- شكيبائى براى كالبد ايمان بمنزله سر است براى‌