ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٦٧٨ - باب سى و هفتم اخبارى كه در خصوص امامت امام دوازدهم بطور اجمال و تفصيل رسيده

احمد بن محمد گفته هنگامى كه زبيرى كشته شد توقيعى از حضرت عسكرى ع باين مضمون رسيد «اينست سرانجام كسى كه بر خدا چيرگى كند و در نابودى و ناتوانى دوستان او بكوشد او مى‌پنداشت مرا ميكشد در حالى كه پس از من كسى نيست كه بتواند متعهد مقام ولايت شود اينك توانائى خدا را در باره خود مشاهده نمود».

محمد بن عبد اللَّه گفته فرزندى براى آن حضرت متولد شده بود.

داود جعفرى گفته از حضرت ابو الحسن هادى شنيدم ميفرمود حسن جانشين و خلف منست شما با جانشين او چه خواهيد كرد؟ عرضكردم فداى شما مقصود شما چيست؟ فرمود براى اينكه شخص او را نمى‌بينيد و حلال نيست نام او را بر زبان جارى كنيد عرضكردم بنا بر اين چگونه او را ياد كنيم؟ فرمود بايد بگوئيد (حجة آل محمد ص)[١].

تا بدينجا معدودى از احاديث را كه مشتمل بر نص بر ولايت حضرت حجة بن الحسن بوده آورده و چنان كه ميدانيم روايات در اين خصوص بسيار است و دانشمندان شيعه آنها را در كتابهاى خود نگارش داده و از جمله نامبردگان كه احاديث مزبور را مشروحا و مفصلا بيان كرده ابو عبد اللَّه محمد بن ابراهيم نعمانى است كه در كتاب غيبت خود از آنها كاملا سخن ميگويد و ما با توجه بدان كتاب به بيش از آنچه كه ياد كرديم نيازمند نخواهيم بود.

[١] اين حديث هم پيش از اين ذكر شده و در اينجا بمناسبت مقام مكرر گرديده.