ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٣٧٠ - باب سوم امام حسين

فرمود چه شده عليه من قيام كرده و دشمنان مرا يارى مى‌نمائيد؟ سوگند بخدا اگر مرا بكشيد حجت خدا را كشته‌ايد و بدانيد در ميان جابلقا و جابرسا پسر پيغمبرى كه حجت خدا بر خلقش باشد جز من نيست منظور از جابلقا و جابرسا همان دو شهريست كه امام مجتبى فرموده.

و بالاترين دليل كمال حسنين و اينكه اين دو بزرگوار حجت و برگزيده خدايند علاوه بر قضيه مباهله همانست كه پيغمبر ص با آنكه آنها دو فرزند خورد سالى بودند با آنان بيعت اسلامى را بجا آورد با آنكه ظاهرا با هيچ بچه خوردسالى بيعت نفرموده بود و ديگر آنكه قرآن عمل آنها را با آنكه خوردسال بودند پذيرفته و بهشت را پاداش عملشان قرار داده با آنكه در برابر كار كودك ديگرى چنين آيتى نرسيده خداى متعال در سوره هل اتى مى‌فرمايد وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً در عين حالى كه خود نيازمندند غذاشان را به درمانده و بى‌پدر و گرفتار ميدهند (و چنان گمان كنيد كه به آنان مى‌گويند) ما بشما براى خدا كمك كرديم و پاداش و تقديرى از شما نمى‌طلبيم و ما از خداى خود از روز گرفتارى و بيچارگى ميهراسيم و خدا هم آنان را از آن روز نگهدارى كرد و با شادمانى با آنان ملاقات نمود و بهشت و نعمتش را در برابر آنان پاداش داد.

و چنانچه اين آيه مباركه عمل حسنين را در رديف اعطاء پدر و مادرشان قرار داده حاكى از آنست كه نيت اين دو بزرگوار هم مساوى با نيت آنهاست و از اينجا مى‌فهميم كه هر دو بزرگوار آيت آشكار خدا و حجت عظماى حضرت پروردگارند چنانچه سخن گفتن عيسى در گهواره دليل بر نبوت و برگزيدگى‌