ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٦٩٤ - باب چهلم علائم و مدت ايام ظهور و بيانى از سيرت و طريقه فرمانروائى و برخى از امورى كه در هنگام دولت او پيدا مىشود

آورند و بدنيا برميگردند و يك ديگر را ميشناسند و بزيارت هم ميشتابند. پس از اين، بيست و چهار باران پى در پى ميبارد و بدين وسيله زمين مرده زنده مى‌شود و بركاتش ظاهر ميگردد و گرفتاريها و دردها از دوستان مهدى برطرف ميشوند و آنها ميدانند كه ظهور مهدى رسيده بطرف مكه متوجه ميگردند تا چنانچه اخبار اطلاع ميدهند از وى يارى نمايند.

بطورى كه ميدانيم برخى از علائم مزبوره حتمى وعده مشروط است و خدا از همه آنها باخبر است و ما همه آنها را بمنظور آنكه در اصول ما به ثبت رسيده و آثار منقوله، حاوى آنها هستند ذكر نموديم و از خدا كمك و توفيق مى‌طلبيم.

سيف بن عميره گفت در حضور ابو جعفر منصور بودم نامبرده بدون سابقه گفت اى سيف، ناگزير بايد منادى از آسمان بنام مردى از فرزندان ابو طالب ندا كند پرسيدم فداى تو آيا اين سخن را روايت ميكنى؟ گفت آرى سوگند بكسى كه جان من در دست تصرف اوست بدو گوش خود همين سخن را شنيده‌ام.

گفتم اين حديث را پيش از اين نشنيده بودم گفت اى سيف اين حديث صحيح است و چون بنام او ندا دهد ما نخست دعوت او را اجابت خواهيم كرد زيرا بنام يكى از پسر عموهاى ما ندا ميكند پرسيدم اين شخصى كه مى- گوئى از فرزندان فاطمه است؟ گفت آرى آنگاه افزود اين حديث را از ابو جعفر محمد بن على شنيدم و چون او فرموده پذيرفتم و هر گاه تمام روى زمين از اين حديث اطلاع ميدادند و از محمد بن على نشنيده‌