ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ١٦٣ - فصل - ٥٠ حجة الوداع

بهيچ وجه از ما سركشى نخواهى ديد آنگاه فرمود يا على از جاى برخيز كه من پس از خود به امامت و هدايت تو خرسندم و اضافه كرد كسى كه من مولاى او هستم على ع ولى اوست و شما هم براستى ياور و دوست او باشيد در اينجا شروع كرد بدعا نمودن كه پروردگارا دوست او را دوست بدار و با دشمنش دشمنى كن.

رسول خدا ص از سروده‌هاى او بوجد آمده فرمود اى حسان تا وقتى كه ما را بزبان خود يارى ميكنى روح القدس ياور و مؤيد تو باشد.

علت آنكه پيغمبر دعاى خود را براى تأييد روح القدس مشروط كرد، آن بود كه ميدانست حسان بن ثابت آخر الامر با على از در خلاف بيرون مى‌آيد، و اگر سلامت اعتقاد و فكر او را در آتيه قطعى ميدانست بطور اطلاق و هيچ گونه قيد و شرط براى او دعا ميكرد.

نظير همين موضوع، ستايش از همسران پيغمبر است كه از آنان با قيد پرهيزكارى ستايش كرده زيرا ميدانست برخى از آنان در آخر كار از رويه تقوى كه اصل مهم شايستگى ستايش است رو ميگردانند فرموده: يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَ‌[١] شما اى همسران پيمبر در صورتى از زنهاى ديگر امتياز داريد كه پرهيزكار باشيد.

و خدا در اين آيه شريفه زنهاى پيغمبر را مانند اهل بيت رسول خدا مورد اكرام و مدح قرار نداده زيرا آنان غذاى خود را كه مورد نيازشان بوده به يتيم و اسير و مسكين دادند و خدا اين آيه را در شأن على و فاطمه و حسن و حسين نازل فرمود و ثابت كرد با آنكه غذا از هر جهت لازم براى خودشان و مورد احتياجشان بود از آن استفاده ننمودند و بمستحق تسليم كردند: وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى‌ حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً

[١] آيه ٣٢ سوره احزاب