ترجمه ارشاد شيخ مفيد - ساعدي خراساني، محمد باقر - الصفحة ٦٨٦ - باب سى و نهم معجزات و خوارق عادات حضرت ولى عصر عج

اعطا ميكنيم و هنگامى آنها درخواست كرده عطيه همايونى خود را براى آنان عنايت ميفرمائيم و آنان تبرك جسته و نعمت ما را بديده منت مى‌پذيرند».

پس از آن، توقيعى شرف صدور يافت در باره اينكه احسان ما را رد كردى مرتكب خطا شدى و از آنجا كه از خدا درخواست بخشش نمودى خداى متعال از گناه تو درگذشت و چون نظرت اين بوده كه اگر كيسه زر بتو برسد در آن تصرفى ننمائى ما از تو صرف نظر كرديم و ليكن از آن جامه براى احرام خود استفاده كن.

گفت دو پرسش از مقام همايونى داشته و آنها را در نامه معروض نوشته و از نوشتن پرسش سومين خوددارى كرده بيم داشتم مبادا اين سؤال مكروه خاطر مبارك باشد، عريضه را تقديم داشته توقيعى صادر پاسخ هر دو پرسش و جواب سؤال سوم را كه معروض نداشتم عنايت فرموده بود گفته است در نيشابور با جعفر بن ابراهيم نيشابورى قرار گذاردم امسال كه به حج بيت اللَّه مشرف ميشوم با او در يك كجاوه باشم چون به بغداد رسيدم از رأى خود برگشته و خواستم براى خود هم كجاوه پيدا كنم ابن وجنا با من ملاقات كرد، من پيش از اين از وى درخواست كرده بودم كه كجاوه براى من كرايه نمايد و او از انجام خواسته من اظهار ناسازگارى نمود اين بار بمجردى كه با من ملاقات كرد اظهار داشت من چنديست در صدد ديدار تو ميباشم زيرا بمن اطلاع رسيده كه تو در سفر حج، مصاحب من خواهى بود و مرا امر كرده‌اند تا با تو بخوبى معامله نمايم و كجاوه و همسفر مناسبى براى تو فراهم نمايم.

حسن بن عبد الحميد گويد در باره حاجز و سفارت او كه آيا از ناحيه مقدسه بسمت سفارت برقرار شده يا خير مشكوك بودم و سهمى متعلق بناحيه مقدسه گردآورده و با همان حال بعسكر رفتم، توقيعى‌