ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٨ - باب(در بيان آنچه بايد در هنگام دراز كشيدن و به پهلو خفتن ميان دو ركعت نافله صبح و نماز صبح خواند)

كه گسستنى نيست، و مى‌آويزم و دست ميگيرم بريسمان محكم خداوند (و بعضى از بزرگان فرموده‌اند كه مراد از عروة وثقى و حبل متين همان كتاب خدا و أئمّه هدى عليهم السّلام يعنى ثقلين است- و اللَّه تعالى أعلم بالصواب) و پناه مى‌برم بخداوند از شرّ نابكاران عرب و غير عرب، و پناه مى‌برم بخدا از بدكرداران جنّ و انس، منزّه است پروردگار صبح، شكافنده صبح (كه تاريكى را شكافته و صبح را پديد مى‌آورد). آنگاه اين دعا را ميخوانى «بسم اللَّه وضعت جنبى للَّه، فوّضت امرى الى اللَّه، اطلب حاجتى من اللَّه، توكّلت على اللَّه، حسبى اللَّه و نعم الوكيل، و من يتوكّل على اللَّه فهو حسبه، انّ اللَّه بالغ امره، قد جعل اللَّه لكلّ شى‌ء قدرا، اللّهمّ و من اصبح و حاجته الى مخلوق، فانّ حاجتى و رغبتى اليك».

يعنى: استعانت ميكنم از خداوند واجب الوجود و نام او و بياد او پهلوى خود را بر زمين مى‌نهم. و امور خود را بخداوند واگذاشتم و حاجت خود را از خدا ميخواهم، بر خداوند توكّل مى‌كنم، خدا مرا بس است و بديگرى نياز نيست، و او نيكو وكيلى است و هر كس بخدا توكّل كند خداوند او را بس است، همانا خداوند كار خود را به تمام و كمال مى‌رساند، و براى هر چيز اندازه‌اى مقرّر فرموده است، خداوندا هر كس شبى بصبح ميرساند حاجت خويش به مخلوقى مى‌برد و حاجت من و رغبت من بدرگاه توست. و پس از خواندن دعا پنج آيه آخر سوره آل عمران را از إنّ في خلق السّموات و الارض تا آخر انّك لا تخلف الميعاد ميخوانى و بعد صد مرتبه بر محمّد و آل او صلوات فرست. زيرا:

١٤٢٣- روايت كرده‌اند كه: هر كس در ميان دو ركعت نافله صبح و دو ركعت فريضه صبح صد مرتبه صلوات بر محمّد و آل محمّد فرستد خداوند متعال روى او را از آتش دوزخ حفظ فرمايد، و هر كس صد بار بگويد: سبحان ربّي العظيم و بحمده، استغفر اللَّه ربّي و اتوب اليه يعنى تسبيح بگويد و استغفار كند، خداى متعال خانه‌اى براى او در بهشت بنا كند؛ و هر كس بيست و يك مرتبه سوره‌