ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٩٦ - باب(در بيان دعاهائى كه در قنوت نماز وتر خوانده مىشود)

١٤٢٠- امام صادق ٧ فرموده است: براى فاصله انداختن ميان نمازها چه چيزى بهتر و قاطع‌تر از سلام دادن است. (يا چه چيز بهتر از سلام نمازها را قطع ميكند).

١٤٢١- از سعيد أعرج روايت كرده‌اند كه گفت: به امام صادق ٧ عرض كردم: فدايت گردم گاه پيش مى‌آيد كه در حال نماز وتر هستم، و ضمنا قصد دارم كه فردا را روزه بدارم، و در عين حال مشغول دعا خواندن هم هستم و مى‌ترسم كه صبح بدمد، ولى نمى‌خواهم و دوست ندارم كه دعا را قطع كنم و آب بنوشم در حالى كه سبوى آب مقابل من است چه كنم، گويد: آن حضرت در پاسخ فرمود: يك گام يا دو گام يا سه گام بردار و پيش برو و آب بياشام و بجاى خود بازگرد و دعايت را قطع نكن، (در حالى كه روى از قبله نگردانى).

١٤٢٢- و زراره از امام محمّد باقر ٧ روايت كرده كه فرمود: هر گاه از نماز وتر فارغ شدى سه بار اين ذكر را بگو «سبحان ربى الملك القدّوس العزيز الحكيم» آنگاه مى‌گوئى «يا حىّ يا قيوم، يا برّ يا رحيم، يا غنى يا كريم، ارزقنى من التّجارة اعظمها فضلا و اوسعها رزقا، و خيرها لى عاقبة، فانّه لا خير فيما لا عاقبة له». يعنى: اى زنده جاويدان كه زوال در تو نيست و اى واجب الوجود كه‌