ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠ - باب در بيان چگونگى و احكام نماز بيمار، و مدهوش و بىخبر، و ناتوان و شخصى كه بيمارى شكم داشته باشد، و پير كهن سال، و مانند ايشان

دست خود را بر ديوار نهد، بدون اينكه مريض باشد و يا علّتى اقتضاى اين كار را كند؟

آن حضرت فرمود: اشكالى ندارد، و نيز سؤال كرد در مورد شخصى كه در نماز واجب باشد و در دو ركعت اول بخواهد برخيزد، آيا مى‌تواند دست خود را به ديوار مسجد بگيرد و بكمك آن از جا برخيزد، بدون اينكه او را ضعف عارض شده و يا علتى در كار باشد؟ آن حضرت فرمود: اشكالى ندارد.

١٠٤٦- حمّاد بن عثمان گويد: به امام صادق ٧ عرض كردم: بر پا ايستادن در نماز برايم دشوار شده است، فرمود: هر گاه خواستى ثواب نماز ايستاده يابى (با وجود اينكه نماز نشسته ميخوانى) در اين صورت قراءت را نشسته بخوان، و وقتى از سوره دو آيه باقى مانده برخيز و آن دو آيه را بخوان و سوره را تمام كن و ركوع و سجود را بجا آور كه اين نماز ايستاده باشد.

١٠٤٧- سهل بن اليسع از امام كاظم ٧ سؤال كرد در مورد شخصى كه نافله را نشسته ميخواند بدون ملالى در سفر يا در حضر، آن حضرت فرمود:

اشكالى ندارد.

١٠٤٨- أبو بصير گويد: به امام باقر ٧ عرض كردم: ما سخن ميگوئيم و اعتقاد داريم هر كس بدون علّت نشسته نماز كند هر دو ركعت نماز او يك ركعت محسوب مى‌شود، و هر دو سجده يك سجده، آيا همين طور است؟ آن حضرت‌