ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٧ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

همان ثواب مقرّر براى نماز جماعت باشد).

١٢١٣- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه با اهل سنّت و مخالفان اهل بيت عليهم السّلام يا مخالفين شيعيان، از روى تقيّه نماز كنى خداوند متعال بعدد همه مخالفانت از گناهان تو بيامرزد.

١٢١٤- و نيز حلبى از آن حضرت (امام صادق) و آن حضرت از پدرش عليهما السّلام روايت كرده كه فرمود: هر گاه نماز خود را خوانده بودى و هنوز در مسجد بودى كه اقامه نماز بجماعت براى همان نماز گفتند، اگر خواهى از مسجد بيرون رو، و اگر خواهى در مسجد بمان و با ايشان نماز كن و براى نماز أخير قصد نافله كن.

١٢١٥- اسحاق بن عمّار از آن حضرت روايت كرده كه در اين مورد فرمود:

بار ديگر نماز كن و آن را بقصد نماز قضا بجاى آور.

١٢١٦- معاوية بن شريح از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرمود: هر گاه شخصى شتابان از راه رسيد و خواست خود را بامام برساند در حالى كه امام در ركوع است براى وارد شدن به نماز جماعت و ركوع كافى است براى هر دو يك تكبير بگويد.

و هر كس امام را زمانى دريابد كه در سجده است، تكبير بگويد و با او