ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧ - باب در بيان چگونگى و احكام نماز بيمار، و مدهوش و بىخبر، و ناتوان و شخصى كه بيمارى شكم داشته باشد، و پير كهن سال، و مانند ايشان

شخص به پيامبر عرض كرد: اى رسول خدا من با اين وضع چگونه بايد نماز بخوانم؟

آن حضرت به اطرافيان بيمار فرمود: اگر مى‌توانيد او را بنشانيد كه بنشانيدش، و گر نه او را رو به قبله كنيد و دستور دهيد تا با سر خود ايماء كند و سجود را در ايماء پست‌تر از ركوع بجا آورد، و اگر خود نتواند قراءت را بخواند، شما نزد او قراءت كنيد، و بگوش او برسانيد تا بشنود.

١٠٣٩- عمر بن أذينه از زراره و او از امام باقر ٧ روايت كرده گويد: از آن حضرت در مورد بيمار پرسيدم كه چگونه سجده كند؟ فرمود: بر سجّاده (يا بر حصير سجّاده‌اى) يا بر باد بزن، يا بر مسواك (چوبين) كه آنها را بلند كرده و بر آن سجده ميكند. و سجده بر اينها بهتر از ايماء است، و كسانى كه (از اهل تسنن) سجده بر بادبزن را مكروه ميدارند بخاطر اينكه اين عمل را شبيه بت‌پرستى ميدانند و ميگويند قرار دادن بادبزن و امثال آن پيش روى، پرستش غير خدا و بتها است، ايشان ايماء را بهتر از سجده بر سجّاده و بادبزن و مسواك يا بلند كردن و بر پيشانى گذاشتن و سجده بر آنها مى‌دانند لذا بر اينها سجده نمى‌كنند، در حالى كه غلط مى‌گويند و دچار خطا شده‌اند زيرا ما هرگز غير خدا را نمى‌پرستيم (و مقصودمان از سجده بر اينها آنست كه تذلّل و شكستگى در سجود زياده گردد، نه سجده بردن بر نفس آن وسائل كه همانند بت‌پرستى محسوب شود پس ما هيچ گاه غير خداوند متعال را عبادت نكرده و نمى‌كنيم) پس بر بادبزن و بر مسواك و بر چوب عود سجده كنيد.