ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٩ - (باب دعاى هر شب از ده شب اواخر ماه رمضان)

را در علّيّين، قرار دهى، و كارهاى بدم را آمرزيده سازى و يقينى به من ارزانى دارى كه قلبم را با آن دمساز كنى، و ايمانى كه بوسيله آن زنگار شكّ را از خاطرم بزدائى، و مرا به آنچه قسمتم ساخته‌اى خشنود گردانى و مرا در دنيا بهره‌اى نيك و در آخرت بهره‌اى نيك عطا فرما، و از عذاب دوزخم بازدار، و در اين شب شكر خود، و ذكر خود، و توجّه به خودت، و انابه و توبه، و توفيقى از آن گونه كه محمّد و آل او- صلواتك عليهم اجمعين- را به آن موفّق داشته‌اى نصيبم ساز».

دعاى شب دوم: «اى كسى كه نور روز را از شب بيرون مى‌كشى و ما را در تاريكى وامينهى و اى كسى كه خورشيد را، با تقدير خود، به سوى قرارگاهش روان ميسازى، اى خداى توانا و دانا، و اى كسى كه ماه را در منازل تقدير فرموده‌اى، تا پس از طىّ مراحل و منازل مقرّر دو باره به شكل هلال درآيد، و بصورت شاخه نازك زرد رنگ خشكيده نخل، در گوشه افق پديدار گردد. اى نور هر نور، و اى منتهاى هر شوق و رغبت، و ولىّ هر نعمت. يا اللَّه، يا رحمان، يا قدّوس، يا احد [يا واحد] يا فرد، يا صمد، يا اللَّه اى خدا، اى خدا، اى خدا، نامهاى زيبا و مثلهاى والا و كبريا و نعمتها مخصوص تو است. از تو مسألت دارم كه بر محمّد و آل محمد درود و رحمت فرستى، و نام مرا در