ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٨٦ - (باب وجوب تقصير در روزه در سفر)

بر عهده ندارد، و اگر بخواهد مى‌تواند روزه بگيرد.

١٩٨٤- و در روايت رفاعة بن موسى آمده است كه گفت: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه در ماه رمضان از سفر باز مى‌آيد، حتّى اينكه گمان دارد كه پس از طلوع خورشيد يا بالا آمدن روز به خانواده‌اش وارد مى‌شود. امام ٧ فرمود: در صورتى كه فجر بدمد، و او در خارج باشد، و هنوز به خانه‌اش داخل نشده باشد، اختيار دارد كه روزه بگيرد يا افطار كند.

١٩٨٥- و يونس بن عبد الرّحمن از امام موسى بن جعفر ٧ روايت كرده است كه فرمود: مسافرى كه قبل از زوال در حال جنابت به خانواده‌اش وارد شود، و هنوز چيزى نخورده باشد، مى‌بايد روزه‌اش را تمام كند، و قضائى بر ذمّه‌اش تعلّق نمى‌گيرد.- گفت: يعنى در صورتى كه جنابتش از احتلام باشد-.

١٩٨٦- و عبد اللَّه بن سنان، از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كرد كه در ماه رمضان در مسافرت با كنيز خود مقاربت كند. پس امام ٧‌