ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥٠ - (باب آداب شخص روزهدار و چيزهائى كه روزهاش را ميشكند يا نمىشكند)

بر او شكسته باشد. زيرا فحواى اين فتوى را در روايت ابو الحسين اسدى- رضي اللَّه عنه- در آنچه از طرف شيخ ابو جعفر، محمّد بن عثمان عمرى- قدس اللَّه روحه- به او رسيده است يافته‌ام ...

١٨٩٣- و حلبى روايت كرده است كه از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردند كه در اثر فراموشى خورده، و نوشيده، و آنگاه متذكّر شده است.

امام ٧ فرمود: روزه‌اش شكسته نمى‌شود، و همانا آنچه خورده و آشاميده چيزى است كه خدا آن را روزى او ساخته است. پس مى‌بايد روزه‌اش را به پايان برساند.

١٨٩٤- و عمّار بن موسى از آن امام ٧ در باره مردى سؤال كرد كه از روى فراموشى در حال روزه با همسرش جماع كند. پس امام ٧ فرمود: او غسل بجا مى‌آورد، و چيزى بر ذمّه ندارد.

مصنّف اين كتاب- رحمه اللَّه- گفت: و اين حكم، هم مربوط به ماه رمضان است و هم غير آن، و در اين مورد قضا واجب نيست، چنان كه از ائمه عليهم السّلام روايت شده است.

١٨٩٥- و علىّ بن رئاب، از ابراهيم بن ميمون روايت كرده است، كه‌