ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٨ - (باب آن دعائى كه در نخستين روز از ماه رمضان خوانده مىشود)

كه فرمود: اين دعا را در استقبال دخول سال بخوان و فرمود كه هر كس اين دعا را به قصد قربت و از روى اخلاص بخواند، در آن سال فتنه‌اى و آفتى در دين و دنيا و بدنش اصابت نمى‌كند، و خدا او را از شرّ حوادثى كه در آن سال رخ مى‌دهد مصون مى‌دارد:

خدايا من تو را به آن نامت همى خوانم كه همه چيز در برابر آن به زانوى خضوع و اطاعت درآمده است، و به آن رحمتت كه همه چيز را فرا گرفته است، و به آن عزّتت كه همه چيز را به نيروى آن مقهور ساخته‌اى، و به آن عظمتت كه همه چيز براى آن تواضع كرده است، و به آن نيرويت كه همه چيز در مقابل آن خاضع شده است، و به آن سلطه و قدرتت كه بر همه چيز غالب گشته است، و به آن علمت كه بر همه چيز احاطه نموده است.

اى نور و اى قدّوس، اى اوّل پيش از هر چيز، واى باقى پس از فناى همه چيز، يا اللَّه، يا رحمان، بر محمّد و آل محمّد رحمت فرست، و آن گناهانى را كه تغيير دهنده نعمتها است بر من بيامرز، و آن گناهانى را كه فرود آورنده كيفرها است بر من بيامرز، و آن گناهان را كه اميد را قطع مى‌كند بر من بيامرز، و آن گناهان را كه موجب پيروزى دشمنان مى‌شوند بر من بيامرز، و آن گناهان را كه علت ردّ شدن دعا مى‌گردد بر من بيامرز، و آن گناهان را كه بلا نازل مى‌كنند بر من بيامرز، و آن گناهان را كه باعث‌