ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٧ - (باب آن دعائى كه در نخستين روز از ماه رمضان خوانده مىشود)

اى متصرّف در منازل تقدير. ايمان آوردم به كسى كه تاريكى‌ها را بوسيله تو روشن ساخت، و مبهمات را در پرتو تو آشكار كرد، و تو را نشانه‌اى از نشانه‌هاى پادشاهى خود قرار داد، و در چنبر فزونى و كاستى، و طلوع و غروب، و تابندگى و گرفتگى مسخّر ساخت. در همگى اين احوال تو او را مطيع فرمان، و به سر منزل اراده‌اش شتابانى. منزّه است او! چه زيبا است آنچه او تدبير كرده. و چه محكم است آنچه در مملكت خود ساخته است.

و خدا تو را هلال ماهى نوين براى امرى نوين قرار داده.

خدا تو را هلال ايمنى و ايمان و سلامت و اسلام قراردهاد: هلال ايمنى از بلايا و آفات، و سلامت از سيّئات.

خدايا ما را از هدايت يافته‌ترين كسانى قرار ده كه اين هلال بر ايشان طلوع كرده، و از پاكيزه‌ترين كسانى كه به آن نگريسته است.

و خداى رحمت فرستد بر محمّد [پيامبر] و آل او.

خدايا در باره من چنين و چنان كن، اى مهربانترين مهربانان.

(باب آن دعائى كه در نخستين روز از ماه رمضان خوانده مى‌شود)

١٨٤٨- از عبد صالح امام موسى بن جعفر عليهما السّلام روايت شده است،