ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٦ - (باب فضيلت ماه رمضان و ثواب روزه داشتن آن)

آن را تا ماه شعبان بتأخير مى‌افكندند، زيرا خوش نمى‌داشتند كه رسول خدا ٦ را از حاجتش باز دارند، و چون شعبان فرا مى‌رسيد روزه مى‌داشتند، و پيمبر ٦ نيز با ايشان روزه مى‌داشت. و مى‌فرمود: شعبان ماه من است.

١٨٢٩- و امام صادق ٧ فرمود: كسى كه سه روز از آخر شعبان را روزه بدارد، و آن را به ماه رمضان وصل كند، خدا روزه دو ماه پياپى را براى او مى‌نويسد.

١٨٣٠- و حريز از زراره روايت كرده است كه گفت: به امام ابو جعفر ٧ معروض داشتم كه در باره نيمه شعبان چه مى‌فرمائيد؟ امام فرمود: خداى عزّ و جلّ در آن شب بيشتر از موى بزهاى طايفه كلب از خلق خود را مى‌آمرزد، و خداى عزّ و جلّ فرشتگانش را به آسمان دنيا و به زمين مكه نازل مى‌فرمايد.

و آنچه را كه در اين معنى روايت شده‌ام در كتاب «فضائل شعبان» آورده‌ام.

(باب فضيلت ماه رمضان و ثواب روزه داشتن آن)

١٨٣١- حسن بن محبوب، از ابو ايّوب، از ابو الورد از امام ابو جعفر ٧‌