ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١١ - (باب آنچه در باره خويشتندار از اداء زكات آمده است)

فرمود: هيچ كس از انفاق درهمى در محل شايسته آن امتناع نمى‌كند، مگر آنكه دو درهم در محلّ ناشايسته آن انفاق ميكند و هيچ كس حقّى را كه به مالش تعلّق گرفته است باز نميدارد، مگر آنكه خدا به روز قيامت آن را به صورت مارى آتشين طوق گردن او ميسازد.

١٥٨٩- و ابان بن تغلب از آن امام ٧ روايت كرده است كه فرمود:

دو خون در اسلام از جانب خداى تبارك و تعالى حلال است، كه هيچ كس در باره آن قضاوت نمى‌كند تا زمانى كه خداى عزّ و جلّ قائم ما اهل بيت را مبعوث فرمايد، پس چون خداى عزّ و جلّ قائم ما اهل بيت را مبعوث كرد، او در باره آن دو به حكم خداى عزّ و جلّ حكومت ميكند: يكى زانى محصن است كه او را سنگسار ميسازد، و ديگر مانع الزكات است كه گردنش را ميزند.

١٥٩٠- و عمرو بن جميع از آن امام ٧ روايت كرده است كه فرمود: هيچ زكات دهنده‌اى زكات را نپرداخته است كه چيزى از مالش كاسته شده باشد، و از پرداختن آن امتناع نكرده است كه چيزى در مالش افزوده شده باشد.

١٥٩١- و در روايت ابو بصير از امام صادق ٧ آمده است كه‌