ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠٧ - علت وجوب زكات

مكلّف ساخته است، چنان كه خداى تبارك و تعالى فرموده است: «هر آينه در اموالتان و نفوستان آزمايش خواهيد شد». و مراد از آزمايش در اموال اخراج زكات، و در نفوس توطين نفس بر صبر است، و اضافه بر اين، پرداختن زكات اداى شكر نعمتهاى خداى عزّ و جلّ، و اميد بستن به آن فزونيى است كه در اثر شكر در مال پديد مى‌آيد، به علاوه آن فزونى كه از طبيعت زكات به مال عايد مى‌شود (چنان كه قطع كردن شاخه‌هاى زيادتر رز موجب فزونى انگور مى‌گردد) مضافا به رأفت و رحمتى كه از اين رهگذر شامل حال ضعفا مى‌شود، و عطف و تفقّدى كه به اهل مسكنت مى‌پيوندند، و به علاوه آنكه زكات تحريض و تشويق اغنيا به مواسات، و تقويت فقرا را در پى مى‌آورد، و ايشان را در كار دين نيرومند ميسازد.

و زكات پندى و عبرتى براى اغنيا است، تا با ملاحظه حال فقرا و تهيدستان دنيا، حال پرملال تهيدستان و فقراى آخرت را به نظر آورند، و براى روبرو شدن با احوال آن روز با صرف مال خود در راه خير، سرمايه عمل صالحى بيندوزند، و با مقايسه اين احوال خداى تبارك و تعالى را در برابر نعمتى كه به ايشان انعام فرموده و ثروتى كه عطا كرده شكر گويند و دعا و تضرّع بجا آورند، و از گرفتار شدن به وضعى مانند وضع فقرا بهراسند.

اين امور كه در اينجا بيان شد، در جمله امور بسيار ديگر علّت تشريع زكات و