ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٨ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

نمازها يك نماز را بوجوب به جماعت مقرّر فرموده و آن نماز جمعه است، و امّا بقيّه نمازها (كه واجب است) اجتماع در آنها مفروض نيست لكن سنّت است و هر كس كه آن را ترك كند بسبب روى گرداندن از آن يا از روى بى‌علاقگى به جماعت و اجتماع مسلمانان و انفراد را بهتر از آن بداند بدون علّت و سبب موجّه نمازش باطل است، و هر كس سه نماز جمعه را متواليا و بدون علّت و سبب ترك كند منافق است، و نماز شخص به جماعت برتر و بالاتر است از نماز او به تنهائى و بميزان بيست و پنج درجه در بهشت، پس نماز بجماعت برترى دارد بر نماز تنها به ميزان بيست و چهار نماز كه با اصل و زيادتى رويهم بيست و پنج نماز ميگردد.

١٠٩١- محمّد بن مسلم از امام باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: نماز آن كسى كه از همسايگان مسجد باشد و در نماز جماعت حاضر نشود نماز نيست يا نمازش درست نيست، مگر كسى كه بيمار يا گرفتار و درگير كارى ضرورى باشد.

١٠٩٢- رسول خدا ٦ به جمعى فرمود: حتما بايد بنماز جماعت در مسجد حاضر شويد در غير اين صورت بدون ترديد خانه‌هايتان را آتش خواهم زد.

١٠٩٣- و باز آن حضرت فرمود: هر كس نمازهاى پنجگانه‌اش را بجماعت بجا آورد همه خوبيها را در باره‌اش گمان بريد، يا گمان بريد همه خوبيها را دارد.