ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠ - باب در بيان نماز جماعت و فضيلت آن

سخت‌تر از اين نماز (نماز صبح) و نماز عشاء نيست، و اگر مردم ميدانستند چه فضيلتى در اين دو نماز است حتما در اين دو نماز شركت ميكردند هر چند با كشيدن خود بر روى دست‌ها و زانوان يا روى شكم (همچنان كه كودكان خرد راه مى‌روند) باشد.

١٠٩٨- امام صادق ٧ فرمود: هر كس نماز صبح و نماز عشاء (خفتن) را بجماعت گزارد، در ذمّه و امان خداوند عزّ و جلّ قرار گيرد، و هر كس بر چنين شخصى ستم روا دارد همانا خداوند را مورد ستم قرار داده، و هر كه او را كوچك و خوار شمرد خداوند عزّ و جلّ را كوچك شمرده است.

و وقتى باران مى‌بارد و برف شديد باشد جايز است كه شخص در خانه‌اش نماز كند و در مسجد حاضر نشود.

١٠٩٩- و اين سخن (كه گذشت) مبتنى بر اساس فرمايش رسول خدا ٦ است كه فرمود: هنگامى كه (در اثر بارندگى) پاها يا كفشها خيس يا گل آلوده مى‌شود (و شخص دچار زحمت مى‌شود) نماز را در خانه‌ها بجا آوريد (يا به قول و تعبيرى ديگر: هر گاه زمين سخت از باران‌تر شود در خانه‌هايتان نماز كنيد).

و پدرم- رحمه اللَّه- در رساله‌اش كه برايم فرستاده گويد: پسرم بدان كه در نماز جماعت سزاوارترين افراد به پيش ايستادن (امامت جماعت يا پيشنمازى) كسى‌