ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧١ - باب(در بيان نماز حبوه يا عطيه و تسبيح آن كه همان نماز جعفر بن ابى طالب

آن بر تو باندازه ريگ بهم فشرده بيابان و بعدد كف‌هاى درياها باشد همه اين گناهان بپاداش آن نماز بخشيده شود؟

جعفر پاسخ گفت: بلى يا رسول اللَّه (بفرمائيد) آن حضرت فرمود: چهار ركعت نماز ميكنى هر گاه بخواهى، اگر خواستى هر شب، و اگر خواستى هر روز، و اگر خواستى جمعه‌اى تا جمعه ديگر (هفته‌اى يك بار) و اگر خواستى ماه به ماه، و چنانچه خواستى سالى يك بار آن را ميخوانى به اين ترتيب كه نماز را با تكبير احرام شروع مى‌كنى، آنگاه پانزده مرتبه ميگوئى: اللَّه أكبر و سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه سپس حمد و سوره ميخوانى و به ركوع ميروى، و در ركوع خود ده بار همان ذكرها را تكرار ميكنى، و بعد سر از ركوع برميدارى و باز همان ذكرها را ده بار ديگر ميخوانى، و به سجود ميروى و در سجده‌ات ده بار ديگر همان ذكرها را ميخوانى، آنگاه سر از سجده برداشته و ده بار ديگر همان ذكرها را تكرار ميكنى، و باز به سجده ميروى و در هنگام سجود ده بار ديگر همان ذكر را ميخوانى، آنگاه سر از سجده برميدارى و باز ده بار همان ذكر را ميخوانى، سپس قيام مى‌كنى و پانزده بار آن ذكر را ميگوئى، بعد حمد و سوره را ميخوانى و به ركوع ميروى در ركوعت ده بار همان ذكر را ميگوئى، آنگاه از ركوع سر برميدارى و آن ذكر را ده بار ديگر ميخوانى، سپس به سجده ميروى و در سجده‌ات ده بار همان ذكر را ميگوئى، بعد سر از سجود برميدارى‌