ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٧٢ - باب(در بيان نماز حبوه يا عطيه و تسبيح آن كه همان نماز جعفر بن ابى طالب

و باز ده مرتبه آن ذكر را تكرار ميكنى، و سپس به سجده دوم ميروى و در هنگام سجود ده بار ديگر همان ذكر را ميخوانى، و سر از سجده برميدارى و ده بار ديگر همان ذكر را تكرار ميكنى، آنگاه تشهد گفته و سلام نماز را ميگوئى، سپس برميخيزى و دو ركعت ديگر نماز مى‌كنى و در اين نماز نيز به همان ترتيب دو ركعت قبل عمل مى‌كنى و سلام ميدهى. امام باقر ٧ فرمود: در هر ركعت هفتاد و پنج بار تسبيحات گفته مى‌شود كه هر كدام چهار تسبيح است و جمعاً سيصد تسبيح مى‌شود در هر ركعتى، و رويهم هزار و دويست تسبيح در چهار ركعت گفته مى‌شود، و خداوند عزّ و جلّ آنها را مضاعف مى‌سازد (و چنان كه وعده فرموده در برابر هر حسنه ده حسنه پاداش عطا ميفرمايد) بپاداش آنها براى تو دوازده هزار حسنه منظور مى‌كنند كه هر حسنه از آن در گرانى قدر مانند كوه احد و بزرگتر از آنست.

١٥٣٤- و روايت كرده‌اند كه در نماز جعفر تسبيح پس از قرائت است و نيز اينكه تسبيح آن به اين ترتيب است: سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر و كسى كه اين نماز را ميخواند مطابق هر كدام از دو روايت عمل كند درست رفتار كرده و برايش جايز است.

و قنوت در هر يك از دو نماز (دو ركعتى) پيش از ركوع خوانده مى‌شود، و