ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣٠ - باب(در بيان نماز عيد فطر و عيد قربان)

پيشگاه او چندان كه راضى گردد.

و او همان خداى مقتدر آمرزگار است. خداوند بالاتر و بزرگتر از آنست كه بحدّ وصف درآيد، در حالى كه باوج كبرياء و تكبّر برآمده، و در مقام معبودى مقتدر و رحيمى مهربان جاى گرفته است، هم او كه پس از قدرت بر كيفر و انتقام عفو ميكند، و جز گمراهان از رحمت او نوميد نمى‌شوند.

اللَّه اكبر كبيرا، و لا اله الا اللَّه كثيرا، و سبحان اللَّه حنانا قديرا، و الحمد للَّه- تا آخر دعاى متن او را سپاس ميگزاريم، و ستايش ميكنيم و از او يارى ميخواهيم، و آمرزش ميجوئيم، و هدايت ميخواهيم، و شهادت ميدهيم كه هيچ معبود حقّى جز او نيست، و محمّد ٦ بنده او و فرستاده اوست. كسى كه از خدا و پيامبرش اطاعت كند، در حقيقت هدايت يافته و برستگارى بزرگى نائل گشته، و كسى كه خدا و پيامبرش را نافرمانى كند سخت گمراه شده، و بزيانى بس آشكار دچار گشته است.

شما را- اى بندگان خدا- سفارش ميكنم به تقواى خدا، و ياد كردن بسيار از مرگ، و زهد در دنيائى اين چنين كه مردم پيش از شما كامى از آن نگرفته، و طرفى از آن نبسته‌اند، و پس از شما نيز براى كسى باقى نخواهد ماند، و سرنوشت شما در اين دنيا لا جرم همان سرنوشت گذشتگان است. آيا نمى‌بينيد كه دنيا سپرى شده، و مدتش طى گشته، و اعلام زوال كرده، و آشنايش ناآشنا گشته. و خود (دنيا) شتابان روى برتافته، چنان كه از فنا خبر ميدهد، و آهنگ مرگ بگوش ساكن آن‌