ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٩ - باب(در بيان نماز عيد فطر و عيد قربان)

كه شتاب دارد، سپس بخطبه برخاست، و خطبه‌اى را كه ما در آخر خطبه جمعه آورديم پس از نشستن و برخاستن خود ايراد فرمود.

١٤٨٣- و امير المؤمنين ٧ در روز عيد قربان بخطبه برخاست و چنين فرمود: «اللَّه اكبر، اللَّه اكبر، لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر، اللَّه اكبر و للَّه الحمد- و بقيّه دعاى مندرج در متن را خواند- كه معنى آن اينست: خدا را تكبير ميگوئيم بپاس آنكه ما را براه راست هدايت فرمود، و او را سپاس در مقابل نعمتهائى كه بما عطا فرمود. و حمد خدا را بپاس چهارپايان (اشتران و گاوان و گوسفندان) كه بقربانى روزى ما ساخت.

١٤٨٤- و نيز على ٧ چون نماز ظهر يوم النحر (عيد قربان) را ميخواند، با اين تكبيرات آغاز مينمود، و در آخر ايّام تشريق (روزهاى ١١ و ١٢ و ١٣ ذى الحجة) بهنگام صبح آن را ترك ميفرمود. و بدنبال هر نماز تكبير ميگفت، بدين گونه: اللَّه اكبر، اللَّه اكبر، لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر، اللَّه اكبر و للَّه الحمد پس چون بنمازگاه ميرسيد گام فرا مينهاد و بدون اذان و اقامه در جلوى مردم به نماز ميايستاد، و چون از نماز فارغ ميشد، بالاى منبر ميرفت، و در آغاز سخن ميگفت: اللَّه اكبر، اللَّه اكبر، اللَّه اكبر، همسنگ عرش او و رضاى خاطرش، و بشماره قطره‌هاى باران از آسمانش و درياهايش، أسماء حسنى مخصوص او است، و سپاس و ستايش تقديم به‌