ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٧ - باب(در بيان دعاها و ذكرهائى كه شخص بهنگام آرميدن در بسترش ميخواند)

(پناه مى‌برم به اسماء تامّه خداوند كه وصف هيچ نيكوكار و زشتكارى بدان نرسد يا از آن در نگذرد، از شرّ و گزند آنچه خداوند سبحانه آفريده چه گزندگانى كه زير زمين و در خاك لانه دارند و چه آنها كه روى زمين ميخزند، و از شرّ هر جنبنده‌اى كه خداوند آنها را در قبضه قدرت خود دارد، همانا كه پروردگار من بر راه درست و مستقيم است).

١٣٥٨- معاوية بن عمّار از امام صادق ٧ روايت كرده كه فرمود:

هر گاه نگران بودى كه مبادا در خواب محتلم شوى، وقتى به بستر خواب رفتى اين دعا را بخوان: «اللّهمّ انّى اعوذ بك من الاحتلام، و من سوء الاحلام، و من ان يتلاعب بى الشّيطان في اليقظة و المنام» كه معنى آن اينست: (بار خدايا همانا كه من پناه بتو مى‌آورم از محتلم شدن و از رؤياهاى بد و نامطلوب، و از اينكه شيطان مرا در بيدارى و خواب بازيچه سازد).

١٣٥٩- عبّاس بن هلال از امام رضا و آن حضرت از پدرش عليهما السّلام روايت كرده كه فرمود: هرگز امكان ندارد كه كسى اين آيه را «ان اللَّه يمسك السموات و الارض ان تزولا و لئن زالتا [ان امسكهما من احد من بعده انه كان حليما غفورا]» بخواند و خانه يا سقف خانه‌اش بر سر او فرود آيد. معنى آيه اينست: (همانا خداوند متعال آسمانها و زمين را نگاه ميدارد و اگر او نگاه ندارد و آنها زوال يابند هيچ كس بعد از او نمى‌تواند آنها را نگاه دارد، همانا خداوند بردبار و بسيار بخشنده است).