ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٥٠ - باب(نماز خوف و هنگام حمله دشمن و مقابله با او و پيكار با شمشير تن بتن)

درنده بر خويشتن بيمناك باشد در اين صورت تكبير گويد و ايماء نكند» اين خبر را محمّد بن مسلم از يكى از دو امام (حضرت باقر يا امام صادق) عليهما السّلام روايت كرده است.

شرح: «توضيحا متذكر مى‌شود: نمازى كه بايماء مى‌كنند احرام، و قراءت حمد و سوره، و تشهّد و سلام دارد، فقط ركوع و سجود را با ايماء انجام ميدهند. ولى نماز خوف از حمله درنده تكبير است قراءت حمد و سوره و ركوع و سجود ندارد، بلكه بجاى هر ركعت از نماز يك بار تسبيحات أربعه را مى‌گويند).

١٣٤٥- زراره از امام محمّد باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود:

كسى كه از حمله دزدان و درندگان بيمناك است بهمان حال كه سوار بر چهار پاى خويش است به ايماء نماز- كه همان نماز مواقفه باشد- بجا آورد، زراره گويد: عرض كردم: چنين شخصى اگر وضو نداشته باشد و در عين حال از بيم دشمن نتواند از چهارپايش فرود آيد چه كند، نظر شما در اين خصوص چيست؟ حضرت فرمود: بر نمد چهار پاى خود يا نمد زين يا يال اسبش كه همواره غبارى در آن است تيمم كرده و نماز ميكند: بنحوى كه سجده را فروتر از ركوع بجا آورده، و بهر طرف كه چهار پا ميگردد او برنميگردد كه رو بجانب قبله كند (بلكه پيوسته رويش بهمان طرفى است كه چهار پا حركت ميكند) و فقط هنگامى كه متوجّه نماز مى‌شود و شروع بنماز مى‌كند رو به قبله تكبير احرام ميگويد.

شرح: «در مورد معنى مواقفه همان گونه كه در عنوان همين باب گذشت منظور زمانى است كه دو سپاه رو در روى يك ديگر قرار گرفته و در دو جبهه صف‌آرايى‌