ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٢٦ - باب(در بيان نماز سفر)

مى‌توانم وقتى در كجاوه هستم رو بقبله كنم و نماز كنم، آن حضرت فرمود: اين مقدار تحمّل مشقّت چه ضرورتى دارد (يا به تعبير ديگرى اين چه تنگى است كه بر خود روا ميداريد) آيا شما رفتار پيامبر خدا ٦ را سرمشق خود نمى‌سازيد؟ (كه آن حضرت وقتى در كجاوه نماز ميخواند رو بقبله نميكرد).

١٢٩٥- سعد بن سعد از امام رضا ٧ سؤال كرد: شخصى كه زن حائض در كجاوه با او همراه است آيا مى‌تواند با وجود آن زن حائض در كجاوه خود نماز كند (و زن محاذى او باشد)؟ آن حضرت فرمود: آرى مى‌تواند.

شرح: «اين روايت دلالت دارد بر اينكه محاذى قرار گرفتن با زن هنگامى كه نماز نميخواند بلا اشكال است».

١٢٩٦- سعيد بن يسار از امام صادق ٧ سؤال كرد: شخصى كه بر چهار پا (سواره) نماز شب مى‌كند آيا جايز است كه صورت خود را در هنگام نماز بپوشاند؟ آن حضرت فرمود: هنگام قراءت مى‌تواند بپوشاند، ولى وقتى براى سجود ايماء مى‌كند بايد روى خود را بگشايد و بهر جانب كه چهار پا ميرود بهمان سمت سجده كند.

١٢٩٧- عبد الرّحمن بن حجّاج از امام صادق ٧ سؤال كرد:

شخصى نمازهاى نافله را بر روى چهار پا در حين سفر و حركت ميان شهرهاى‌