ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١ - باب در بيان چگونگى و احكام نماز بيمار، و مدهوش و بىخبر، و ناتوان و شخصى كه بيمارى شكم داشته باشد، و پير كهن سال، و مانند ايشان

فرمود: اين چنين نيست بلكه براى شما (شيعيان) آن نماز تمام محسوب مى‌شود، يعنى نماز نشسته شما بجاى ايستاده محسوب است.

شرح: «ممكن است مراد از شما شيعيان اهل بيت عليهم السّلام نباشد بلكه محتملا شما ضعيفان و كهنسالان باشد، مراد از علّت نيز بيمارى باشد».

١٠٤٩- از حمران بن أعين روايت كرده‌اند كه او از يكى از دو امام (يعنى امام باقر يا صادق) عليهما السّلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: هر گاه پدرم نشسته نماز ميخواند چهار زانو مى‌نشست، و چون به ركوع ميرفت پاهاى خود را كج ميكرد (يا دو زانو مى‌نشست).

١٠٥٠- معاوية بن ميسرة روايت كرده است كه از امام صادق ٧ پرسيده: آيا شخص مى‌تواند در حالى كه چهار زانو نشسته و پاهايش را دراز كرده (يا از هم گشوده) نماز بخواند؟ آن حضرت فرمود: اشكالى ندارد.

١٠٥١- امام صادق ٧ در باره نماز در كجاوه (سايبانى كه بر روى شتر يا چهارپا مى‌بندند) و مانند آن فرمود: چهار زانو و يا در حالتى كه پاها را دراز كرده‌اى و يا بهر صورت ديگرى كه برايت ميسّر است نماز را بجا آور.

١٠٥٢- از ابراهيم بن أبى زياد كرخى روايت كرده‌اند كه گفت: به امام صادق ٧ عرض كردم: شخصى كه بسيار پير و فرتوت شده و از شدّت‌