تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٧٥ - تأويلاتى پوچ و بى اساس
قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً»[١]؛ «براى كسانى كه گناه مىكنند و هنگامى كه مرگ يكى از ايشان در رسد، مىگويد:" اكنون توبه كردم" و كسانى كه در حال كفر مىميرند، پذيرشِ توبه نيست. آنان هستند كه برايشان عذابى دردناك آماده كردهايم.»
سرنوشت فرعون اين گونه بود و ايمانش پذيرفته نشد و او در برزخ، پيوسته از عذاب دردناك رنج مىبرد؛ تا با گروه خود در قيامت، وارد دوزخ گردد.
«وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ. النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ»[٢]؛ «فرعونيان را عذاب سخت فروگرفت.
[اينك هر] صبح و شام بر آتش عرضه مىشوند و روزى كه رستاخيز برپا شود، [فرياد مىرسد كه]" فرعونيان را در سختترين [انواع] عذاب درآوريد."»
«وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ. يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ. وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ»[٣]؛ «فرمان فرعون، رهيافته و راهنما نبود. روز قيامت، پيشاپيش قومش مىرود و آنان را به آتش درمىآورد؛ و [دوزخ] چه ورودگاه بدى براى واردان است. در اين دنيا و روز قيامت، به لعنت بدرقه شدند؛ و چه بد عطايى نصيب آنان مىشود.»
شگفتا! آيا اين آيات به گوش ابن عربى نخورده است كه چنين آشكار و ناپسند، دروغ مىبندد؟ وى از اين گونه سخنان ناروا، فراوان دارد كه بى محابا در دفاترش انباشته است.
امام محمد عبده، به درستى، درباره تفسير او مىگويد: «در آن، برداشتهاى انتزاعىاى است كه دين خدا و كتاب عزيز او از آن بيزارند.»[٤]
متأسفانه، گروهى نيز بى هيچ آگاهى، چونان تشنهاى در پى سراب، به دنبال وى روان گشتهاند.
[١] . نساء( ٤) ١٨.
[٢] . غافر( ٤٠) ٤٥ و ٤٦.
[٣] . هود( ١١) ٩٧- ٩٩.
[٤] . المنار، ج ١، ص ١٨.