[١/ ٤٣٨] ترمذى از عبد اللَّه بن عمر از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است: «تسبيح، نيمى از ترازوست و «الْحَمْدُ لِلَّهِ» آن را پُر مى‌سازد. بين لا إله إلّااللَّه و خدا، حجابى وجود ندارد تا به طور خالص به او رسد.»[١]

[١/ ٤٣٩] احمد، بخارى در الأدب المفرد، نسائى، حاكم- كه روايت را صحيح دانسته است- ابو نعيم در الحليه و بيهقى در الشعب، از اسود بن سريع تميمى روايت كرده‌اند كه وى گفت: «از رسول خدا پرسيدم: آيا ستايش‌هايى را كه بدان، پروردگار بلند مرتبه‌ام را ستوده‌ام، برايتان بازگويم؟ حضرت فرمود:" آگاه باش كه پروردگارت حمد را دوست دارد.»[٢]

[١/ ٤٤٠] ابن جرير از اسود بن سريع روايت كرده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «هيچ چيز نزد خدا محبوب‌تر از آن نيست كه گوينده‌اى بگويد: «الْحَمْدُ لِلَّهِ». او اين چنين خود را ستوده است.»[٣]

[١/ ٤٤١] بيهقى از انس از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است: «درنگ از جانب خدا و عجله كردن از طرف شيطان است. هيچ كس، عذرپذيرتر (و پرده پوش‌تر) از خدا نيست و چيزى نزد خدا، محبوب‌تر از حمد نمى‌باشد.»[٤]

[١/ ٤٤٢] ابن شاهين در السنّة و ديلمى از طريق ابان، از انس نقل كرده‌اند كه «رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «توحيد، بهاى بهشت و «الْحَمْدُ لِلَّهِ» بهاى هر نعمت است و بهشت را در برابر اعمالشان، بين يك ديگر تقسيم مى‌كنند.»[٥]

[١/ ٤٤٣] خطيب در تالى التلخيص، از طريق ثابت از انس از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت‌

[١] . الدرّ، ج ١، ص ٣١؛ ترمذى، ج ٥، ص ١٩٧؛ كنز العمّال، ج ١، ص ٤٦٢.

[٢] . الدرّ، ج ١، ص ٣٢؛ مسند احمد، ج ٣، ص ٤٣٥؛ الأدب المفرد، ص ٨٠؛ نسائى، ج ٤، ص ٤١٦؛ حاكم، ج ٣، ص ٦١٤؛ الحليه، ج ١، ص ٢٧٠؛ الشعب، ج ٤، ص ٨٩؛ مجمع الزوائد، ج ١٠، ص ٩٥؛ كنز العمّال، ج ٣، ص ٨٥٥.

[٣] . ابو الفتوح، ج ١، ص ٦٤؛ الدرّ، ج ١، ص ٣٢؛ طبرى، ج ١، ص ٩١.

[٤] . الدرّ، ج ١، ص ٣٢؛ الشعب، ج ٤، ص ٨٩؛ مجمع الزوائد، ج ٨، ص ١٩؛ كنز العمّال، ج ٣، ص ١٣٢.

[٥] . الدرّ، ج ١، ص ٣٢؛ الفردوس بمأثور الخطاب، ج ٢، ص ٧٤.