تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٣١ - روايات پيرامون خواص قرآن

هند برگرفته است.[١]

ليك چه سازگارى بين قرآن و برگرفتن خواص آن از حكماى برهمايى هند وجود دارد! البته عبد الرحمان بن على بن احمد قرشى در پى او رفته و كتابى با همان نام تصنيف كرده كه در آن، گاه از امام صادق عليه السلام روايت نقل مى‌كند، ولى بيشتر، از امام تميمى نقل مى‌كند.

شيخ آغا بزرگ تهرانى گويد: «گويا مراد او، حكيم ابو عبداللَّه تميمى پيش گفته است. نسخه‌اى از آن- كه در سال ٩١٢، به قلم شيخ زين الدين آل صباح حميدى نگارش شده- در شطره عراق، نزد رشيد شعر باف بغدادى تاجر، موجود است.»[٢]

مولى عبداللَّه بن حسين تسترى (متوفاى ١٠٢١ در اصفهان) تأليفى با نام «خواص القرآن» دارد كه در دو بخش مرتب ساخته است: نخست، درباره خواص مجموع قرآن و دوم، در زمينه خواص تك تك سوره‌ها از فاتحه تا ناس كه در اين بخش، خواص قرائت يا نگارش سوره‌ها را ياد مى‌كند. آغا بزرگ تهرانى گويد:

«نسخه‌اى از آن را در گنجينه شيخ الشريعه اصفهانى در نجف اشرف ديدم كه در آن، حواشى فراوانى از مصنف وجود داشت.»[٣]

نيز كتاب «خواص القرآن» اثر مولى محمد كاظم بن محمد شفيع هزار جريبى حائرى، درباره خواص برخى از سوره‌هاى قرآن به زبان فارسى است. او تأليف اين كتاب را در سال ١٢٢٠ در كربلا (عراق)، به پايان برد. تهرانى گويد: «نسخه‌اى از آن را در گنجينه شيرازى در سامراء ديدم كه تاريخ نگارش آن ١٢٣٦ بود. نيز نسخه‌اى ديگر نزد شيخ اردوبادى در نجف است.»[٤]

سيوطى گويد: «گروهى خاص عهده‌دار تصنيف در اين موضوع شده‌اند؛ از جمله تميمى و غزالى و از متأخران: يافعى. بيشتر مطالبى كه در اين بخش ياد مى‌شود، مستند به تجربه‌هاى صالحان است. اكنون با برخى از روايات خواص‌

[١] . كشف الظنون، ج ١، ص ٧٢٧.

[٢] . الذريعه، ج ٧، ص ٢٧٣.

[٣] . همان.

[٤] . همان.