تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٣٣ - روايات پيرامون خواص قرآن

[م/ ١٤٥] بيهقى و ديگران از حديث عبداللَّه بن جابر نقل كرده‌اند: «در فاتحة الكتاب، شفاى هر درد است.»[١]؛ يعنى بر هر بيمار خوانده شود تا به اذن خدا، درمان او كارساز گردد.

[م/ ١٤٦] نيز وى از حديث جابر بن عبداللَّه روايت كرده: «فاتحة الكتاب، شفاى هر درد است، جز مرگ.»[٢]

[م/ ١٤٧] هم‌چنين او از حديث ابو سعيد خُدرى روايت كرده: «فاتحة الكتاب شفاى سم است.»[٣]؛ يعنى اگر به دست پزشكان حاذق معالجه گردد و با نفحات قرآنى همراه شود.

[م/ ١٤٨] مسلم از حديث ابو هريره روايت كرده است: «شيطان در خانه‌اى كه در آن سوره بقره خوانده مى‌شود، وارد نمى‌گردد.»[٤]

چنين ويژگى‌هايى اختصاص به سوره بقره ندارد، بلكه اين از ويژگى‌هاى قرآن عظيم است: «وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى‌ أَدْبارِهِمْ نُفُوراً»[٥]؛ «و چون در قرآن، پروردگار خود را به يگانگى ياد كنى، در حال فرار، پشت مى‌كنند.»

[م/ ١٤٩] دارمى از ابن مسعود به صورت موقوف‌[٦] روايت كرده است: «هر كس چهار آيه از آغاز سوره بقره، آية الكرسى و دو آيه پس از آن و سه آيه آخر سوره بقره را بخواند، در آن روز، شيطانى به خود و خانواده‌اش نزديك نگردد و امر ناخوشايندى به او نرسد و [اين سوره‌] بر هر ديوانه خوانده شود، بهبود يابد.»[٧]

[م/ ١٥٠] بخارى از ابو هريره نقل كرده است كه وى گفت: «پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مرا به نگه‌دارى زكات [فطره‌] رمضان گماشت. شخصى نزد من آمد و شروع به ريختن غذا در ظرف خود كرد. من وى را گرفتم و گفتم: به طور حتم، شكايت تو را نزد رسول‌

[١] . الشعب، ج ٢، ص ٤٥٠.

[٢] . عياشى، ج ١، ص ٣٥.

[٣] . الشعب، ج ٢، ص ٤٥٠.

[٤] . الاتقان، ج ٤، ص ١٣٨؛ مسلم، ج ٢، ص ١٨٨.

[٥] . اسراء( ١٧) ٤٦.

[٦] .[ منظور از موقوف، آن است كه سخن خود ابن مسعود مى‌باشد و به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نسبت نمى‌دهد.]

[٧] . الاتقان، ج ٤، ص ١٣٨؛ دارمى، ج ٢، ص ٤٤٨.