تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٣٢ - روايات پيرامون خواص قرآن

قرآن، بحث را آغاز مى‌كنم، آن گاه نمونه‌هايى از گفته‌هاى پيشينيان و صالحان را برمى گيرم:

[م/ ١٤١] ابن ماجه و ديگران، از حديث ابن مسعود، اين جمله را بازگو كرده‌اند:

" بر شما باد دو شفا بخش: عسل و قرآن."[١] ...

[م/ ١٤٢] ابو عبيد از طلحة بن مصرِّف نقل كرده است:" گفته مى‌شد كه هر گاه نزد بيمار قرآن قرائت شود، وى سبكى و آرامشى مى‌يابد."»[٢]

اين سخن بر حق است؛ زيرا گوش فرا دادن به كلام پروردگار رحمت، آرامشى براى دل‌هاست.

[م/ ١٤٣] سيوطى گويد: «بيهقى در الشُعَب از واثلة بن اسقع نقل كرده است كه مردى از گلو درد به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم شكايت برد. حضرت فرمود:" بر تو باد قرائت قرآن."»[٣]

اين سخن نا مفهومى است؛ زيرا گلو درد دارو و درمان پزشكى دارد كه بايد به آن توجه كرد؛ مگر آن كه مقصود، كمك كردن به درمان با قرائت قرآن و كم ساختن فشار بيمارى بر بيمار باشد.

[م/ ١٤٤] هم‌چنين است روايت ابن مردويه از ابو سعيد خُدرى كه مى‌گويد:

مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آمد و گفت: «از [ناراحتى‌] سينه‌ام شكايت مى‌كنم.» حضرت فرمود: «قرآن بخوان، چرا كه خداوند تعالى فرمود:" [قرآن‌] شفايى است براى آن‌چه در سينه‌هاست."»[٤]

ما بر اين حديث حاشيه‌اى داريم كه هنگام بيان سخن مولى ابن فهد حلى، خواهد آمد.

[١] . ابن ماجه، ج ٢، ص ١١٤٢؛ فضائل القرآن، ص ٢٣٣. شگفتا كه چگونه قرآن در كنار عسل و در رديف ديگر گياهان و داروهاى طبى قرار مى‌گيرد!

[٢] . الاتقان، ج ٤، ص ١٣٧؛ فضائل القرآن، ص ٢٣٣.

[٣] . الاتقان، ج ٤، ص ١٣٧.

[٤] . همان؛ الدرّ، ج ٤، ص ٣٦٦. آيه ياد شده، آيه ٥٧ سوره يونس( ١٠) مى‌باشد.