قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٦٠٤ - باب دوم در نگاهدارى و تربيت اطفال

وجود او نباشد قول، قول مادر است با قسمش. ج ٢ ص ٣٣٣

(١٢٥٧)

مسأله ١٤- مستحب است كه شير دادن بچه با شير مادرش باشد؛ زيرا از غير آن با بركت‌تر است، مگر اين‌كه بعضى از جهات اولويت غير او را- از حيث شرافت و پاكى شير او و خباثت مادر- اقتضا كند. ج ٢ ص ٣٣٣

مسأله ١٥- كمال شير دادن دو سال كامل- بيست و چهار ماه- است و جايز است كه از دو سال، تا سه ماه كمتر باشد، به اين‌كه بر بيست و يك ماه از شير گرفته شود. و جايز نيست كه در صورت امكان و بدون ضرورت از اين مقدار كمتر باشد. ج ٢ ص ٣٣٣

س ١٨- آيا ولىّ شهيد مى‌تواند همسر شهيد را اجبار و تهديد كند به اين‌كه بايد دو سال بچّه را شير بدهد؟

ج- حقّ اجبار ندارد. ج ٣ ف ص ٢١٦

س ٢٣- پدر اينجانب با اين‌كه فرهنگى است از تحصيل دخترانش جلوگيرى به عمل آورده و مانع رفتن ما به مدرسه مى‌شود، با توجّه به اين‌كه بعد از انقلاب اسلامى وضع مثل سابق نيست و مدرسه‌ها اسلامى شده، آيا رفتن به مدرسه و تحصيل كردن ما دختران از نظر شرعى ايرادى دارد؟

ج- اگر از نظر حجاب و غير آن مراعات وظيفه شرعى را بكنيد مانع ندارد، ولى خوب است رضايت پدر خود را تحصيل نمائيد. ج ٣ ف ص ٣٥٤

س ٢٦- آيا شركت ما زنان و دختران در نماز جمعه و راهپيمايى‌ها احتياج به اجازه پدر و مادرمان دارد يا خير؟ و در صورتى كه بدون اجازه آن‌ها باشد آيا گناه و معصيتى مرتكب شده‌ايم؟

ج- زن بدون اجازه شوهر نبايد از منزل خارج شود، و اجازه پدر و مادر شرط نيست، ولى از كارى كه موجب اذيّت آنان باشد بايد اجتناب نماييد. ج ٣ ف ص ٣٥٥

ماده ١١٧٧: طفل بايد مطيع ابوين خود بوده و در هر سنى كه باشد بايد به آن‌ها احترام كند.