قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٦٠٢ - باب دوم در نگاهدارى و تربيت اطفال

اتخاذ كند. موارد ذيل از مصاديق عدم مواظبت و يا انحطاط اخلاقى هر يك از والدين است:

١- اعتياد زيان‌آور به الكل، مواد مخدر و قمار؛

٢- اشتهار به فساد اخلاق و فحشا؛

٣- ابتلا به بيمارى‌هاى روانى با تشخيص پزشكى قانونى؛

٤- سوء استفاده از طفل يا اجبار او به ورود در مشاغل ضد اخلاقى مانند فساد و فحشا، تكدى‌گرى و قاچاق؛

٥- تكرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف.

س ١٣- اگر عمل به حقّ‌الحضانه مستلزم عسر و حرج فوق‌العاده باشد، مثل اين‌كه گرفتن فرزند از مادر بعد از دو سال و ردّ به پدر باعث مشقّت غير قابل تحمّل براى مادر باشد (كه اين مشقّت اضافه بر اصل مشقّت فراق است كه معمولًا متوجّه مادر مى‌شود) و يا عمل به حقّ‌الحضانه باعث فساد و انحراف اخلاقى و تربيتى باشد و كودك را در معرض فساد قرار دهد، در اين دو صورت آيا باز حقّ حضانت ثابت است يا به علّت حرج و فساد، ساقط مى‌شود؟

ج- در صورت دوّم كه كودك در معرض فساد دينى يا اخلاقى قرار مى‌گيرد پدر صلاحيّت حضانت را مادام كه چنين است ندارد، و در صورت اوّل كه مشقّت، غير قابل تحمّل براى مادر است پدر نبايد فرزند را از مادر جدا كند.

ج ٣ ف ص ٢١٤

(١١٦٩-^^^ ٢٣٠)

ماده ١١٧٤: در صورتى كه به علت طلاق يا به هر جهت ديگر ابوين طفل در يك منزل سكونت نداشته باشند هر يك از ابوين كه طفل تحت حضانت او نمى‌باشد حق ملاقات طفل خود را دارد. تعيين زمان و مكان ملاقات و ساير جزئيات مربوطه به آن در صورت اختلاف بين ابوين با محكمه است.

س ١٤- چه مى‌فرماييد در مورد ولايت پدر نسبت به فرزند صغير خود (پسر بچّه بيش از دو سال) آيا به حدّى است كه در صورت تشخيص ضرر از ملاقات طفل با مادرش (زوجه مطلّقه خود) و يا بردن او جلوگيرى كند؟ در حالى كه فرزند مادر را به‌