قانون مدنى و فتاواى امام خمينى(با تحقيق جديد) - كيائى، عبد الله - الصفحة ٥٩٢ - باب اول در نسب

- (استفاده از اماره فراش در مورد تعيين زمان انعقاد نطفه به منظور تشخيص مسلمان يا كافر تبعى بودن طفل، ر. ك: ٨٨١/ مس/ ٧).

ماده ١١٦١: در مورد مواد قبل هرگاه شوهر صريحاً يا ضمناً اقرار به ابوت خود نموده باشد دعوى نفى ولد از او مسموع نخواهد بود.

مسأله ٢- اگر شروط گذشته تحقق پيدا كند، فرزند به شوهر ملحق مى‌شود و برايش نفى او جايز نيست اگرچه وطى‌كننده‌اى از روى گناه او را وطى كرده باشد تا چه رسد به اين‌كه زن را به آن متهم كرده باشد. و اگر او را نفى كند، در صورتى كه عقد دايم باشد از او منتفى نمى‌شود مگر با لعان؛ به خلاف آن‌كه عقد منقطع باشد و فرزندى بياورد كه الحاق آن به او ممكن باشد، پس اگر چه نفى او برايش جايز نيست، ليكن اگر او را نفى كرد ظاهراً بدون لعان منتفى مى‌شود، ليكن با ادّعاى نسب از جانب زن يا فرزند، مرد بايد قسم بخورد. ج ٢ ص ٣٢٨

(٨٨٢- ١٣٢٥)

مسأله ٣- نفى فرزند به خاطر عزل جايز نيست؛ پس اگر او را نفى كند منتفى نمى‌شود مگر با لعان. ج ٢ ص ٣٢٨

(٨٨٢)

- ر. ك: ١٢١٤/ مس/ ٤.

- (آثار اقرار به نسب، ر. ك: ١٢٧٣/ مس/ ١٧ و ١٨).

- ر. ك: ١١٥٨ س ٢.

ماده ١١٦٢: در مورد مواد قبل دعوى نفى ولد بايد در مدتى كه عادتاً پس از تاريخ اطلاع يافتن شوهر از تولد طفل براى امكان اقامه دعوى كافى مى‌باشد اقامه گردد و در هر حال دعوى مزبور پس از انقضاى دو ماه از تاريخ اطلاع يافتن شوهر از تولد طفل مسموع نخواهد بود.

ماده ١١٦٣: در موردى كه شوهر مطلع از تاريخ حقيقى تولد طفل نبوده و تاريخ تولد را بر او مشتبه نموده باشند به نوعى كه موجب الحاق طفل به او باشد و بعدها شوهر از تاريخ حقيقى تولد مطلع شود مدت مرور زمان دعوى نفى دو ماه از تاريخ كشف خدعه خواهد بود.

ماده ١١٦٤: احكام مواد قبل در مورد طفل متولد از نزديكى به شبهه نيز جارى‌