فضل مذنبست و مزيد نعمت بر او و زنان پيغمبر (ص) مزية فضل دارند بر زنان ديگر بجهت مزية مكانت حضرت رسالت (ص) و نزول وحى در بيوت ايشان پس عذاب معصيت ايشان بجهت اين بيشتر باشد و لهذا حد حر در مقابل حد عبد است و معاتب ميشوند انبيا بآنچه غير ايشان بآن معاتب نميشوند و نيز بجهت اينست كه عقوبت و مثوبت بنى هاشم ضعف عقوبت و مثوبت غير ايشان است چنان كه مذكور خواهد شد و عذاب عالم بقبح شيئى نيز ضعف جاهل بقبح آنست‌ وَ كانَ ذلِكَ‌ و هست اين تضعيف عذاب‌ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً بر خدا آسان و اينكه ايشان ازواج پيغمبرند مانع او سبحانه نخواهد شد در تضعيف عذاب ايشان.

الجزء الثانى و العشرون من الاجزاء الثلاثين‌ وَ مَنْ يَقْنُتْ‌ و هر كه مداومت كند بر طاعت‌ مِنْكُنَ‌ از شما كه ازواج پيغمبريد لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ‌ مر خداى و رسول او را وَ تَعْمَلْ صالِحاً و بكند كار شايسته و پسنديده‌ نُؤْتِها بدهيم او را أَجْرَها مزد او را مَرَّتَيْنِ‌ دوباره يعنى دو مثل ثواب غير او يك بار براى جزاى عمل خود و يك بار براى خوشنودى پيغمبر (ص) بجهت حسن معاشرت وى با آن حضرت‌ وَ أَعْتَدْنا لَها و آماده سازيم براى آن زن‌ رِزْقاً كَرِيماً روزى نيكو در بهشت زياده از مزد او يا مزد رفيع القدر عظيم الخطر و يا رزقى سالم از هر آفت در كنز العرفان آورده كه اين آيه نيز دلالت ميكند بر خاصه ديگر از براى پيغمبر و آن اضعاف عذابست مر نساء او را بر سيئات و مضاعفه اثابة بر طاعت ايشان اما اول بجهة آنست كه عذاب بر قدر قبح معصيت است و قبح معصيت بر قدر علم بآن و نساء آن حضرت چون هميشه مصاحب آن حضرت بودند و پيوسته مشاهده وحى ميكردند احكام شرع بر ايشان از ضروريات ايشان بود از اين جهت حقتعالى عذاب را بر عصيان ايشان مضاعف گردانيد و اما ثانى بجهت آنكه چون عقاب ايشان مضاعف است عدل مقتضى آنست كه ثواب ايشان نيز مضاعف باشد و از قول مرتين مفهوم ميشود كه مراد بضعفين دو مثلست و ضعف مثل واحد نه آنكه ضعف دو مثل باشد چنان كه بعضى گفته‌اند و مراد بفاحشه خطيئه كبيره است و فاحشه كه ظاهرة الفحش باشد و قنوت اينجا بمعنى مداومت است بر طاعت و اگر چه در غير اين موضع مستعمل است در دعا كردن در نماز در مجمع آورده كه تسميه دعا در صلوة بقنوت بجهت مداومت است در دعايى كه معروفست در آن و ابو حمزه ثمالى از زيد ابن على (ع) روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه‌

انى لأرجو