براند فَيَبْسُطُهُ‌ پس بگستراند خدا آن ابر را يعنى بهم متصل سازد گاهى كه خواهد فِي السَّماءِ در سمت آسمان‌ كَيْفَ يَشاءُ چنان كه خواهد يعنى رونده يا ايستاده مطبق يا غير مطبق از جايى دون جاى ديگر و غير آن‌ وَ يَجْعَلُهُ‌ و گرداند آن را گاهى‌ كِسَفاً قطعه قطعه و پاره پاره هر قطعه در طرفى و جبائى گفته متراكب بر بالاى هم و با غلظه و تخانت‌ فَتَرَى الْوَدْقَ‌ پس ميبينى تو باران را كه بحكم الهى‌ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ‌ بيرون ميآيد از ميان آن هم در وقتى كه متصلست و هم در وقتى كه منقطع و متفرق است و يا متراكب بر هم‌ فَإِذا أَصابَ بِهِ‌ پس چون برساند خدا آن باران را مَنْ يَشاءُ در اراضى بلاد هر كه خواهد مِنْ عِبادِهِ‌ از بندگان خود إِذا هُمْ‌ آنكه ايشان بسبب حصول خصب از آن آب‌ يَسْتَبْشِرُونَ‌ شادمان و خوشحال ميشوند وَ إِنْ كانُوا و بدرستى كه بودند مِنْ قَبْلِ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ‌ پيش از آنكه فرو فرستاده شود بديشان باران‌ مِنْ قَبْلِهِ‌ پيش از ظهور سحاب يا ارسال رياح مبشره‌ لَمُبْلِسِينَ‌ نااميدان از باران در انوار گفته كه ضمير من قبله محتملست كه راجع بهر يك از مطر و سحاب و ارسال باشد و تكرير من قبله بجهت تاكيد است و دلالت بر تطاول عهد ايشان يمطر و استحكام ياس ايشان‌

فَانْظُرْ پس در نگر إِلى‌ آثارِ رَحْمَتِ اللَّهِ‌ بسوى نشانه رحمت خدا كه بارانست مراد آنست كه باثر مطر نگر نگر تا به‌بينى كه‌ كَيْفَ‌ چگونه خدا بآن اثر يُحْيِ الْأَرْضَ‌ زنده ميگرداند زمين را باشجار و اثمار و زروع و رياحين و ساير نباتات از آن‌ بَعْدَ مَوْتِها پس از مردگى و افسردگى آن و ابن عامر و حمزه و كسايى و حفص آثار رحمة اللَّه بصيغه جمع ميخوانند يعنى نشانهاى رحمت الهى و بخشايش نامتناهى كه خدا چگونه زمين مرده را زندگى مى‌بخشد و حقتعالى بر سبيل توسع يبس وجدونه را بمنزله موت گردانيده و ظهور نبات را در آن بمنزله حيات‌ إِنَّ ذلِكَ‌ بدرستى كه آن كه قادر است بر احياى زمين بعد از موت آن و اخراج انواع اشجار و ذروع و رياحين از آن و ساير نباتات‌ لَمُحْيِ الْمَوْتى‌ هراينه زنده گرداننده مردگانست يعنى هر آينه قادر است بر احياى ايشان چه احياى ارض احداث مثل آنست كه در او بوده و از قواى نباتيه و احياى موتى ايجاد آنست كه در مواد ابدان ايشان بوده از قوى و غيرها وَ هُوَ و خدا عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ بر همه چيزهاى ممكنه‌ قَدِيرٌ توانا است چه‌