تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٥٦ - سوره الروم(٣٠) آيات ١ تا ٩
اى و الذين هديناهم سبلنا جاهدوا آنان كه ما ايشان را توفيق و هدايت دهيم ايشان در طاعت ما مجاهده كنند و فضيل گفته كه هر كه در طلب علم جهد كند ما او را توفيق دهيم تا بر علم خود عمل كند و از بعضى علما منقولست كه (ان الذين نرى من جهلنا بما لا نعلم انما هو من تقصيرنا فيما نعلم) بدرستى كه آن چيزى كه ما مىبينيم از جهل خود بجهت تقصير ما است در آنچه ميدانيم و از سهل تسترى مرويست كه هر كه كوشش كند در اقامت سنت بنمائيم او را سبل جنت و قشيرى گفته كه آنان كه بيارايند ظاهر خود را بمجاهدات آرايش دهيم باطن ايشان را بمشاهدات ابو بكر واسطى چنين تفسير كرده كه هر كه جهد كند براى ما ما راه دهيم او را بسوى خود و در بحر الحقايق آورده كه هر كه كوشش نمايد در طلب ما بنمائيم او را راه دريافت خود كه الا من طلبنى وجدنى هر كه ما را جويد ما را يابد و در ترجمه بعضى از كلمات زبور آمده كه انا المطلوب فاطلبنى تجد انى وَ إِنَّ اللَّهَ و بدرستى كه خداى لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ هر آينه با نيكوكاران است يعنى مجاهدان بنصرت و اعانت در دنيا و ثواب و مغفرت در آخرت نزد حقتعالى
سورة الروم
مكيست الا قول فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ الايه كه نزد حسن مدنيست و عدد آيات آن پنجاه و نه است بعدد مكى و مدنى الاخير و شصت نزد غير ايشان و اختلاف در چهار آيه است الم كوفيست غلبت الروم غير مكى و كوفى و مدنى الاخير فى بضع سنين غير كوفى و مدنى الاول يقسم المجرمون مدنى الا ولى از ابى ابن كعب روايتست كه پيغمبر (ص) فرموده كه هر كه سورة الروم را قرائت كند حقتعالى او را ده حسنه بدهد بعدد هر فرشته كه تسبيح او سبحانه ميكند در آسمان و زمين و تدارك هر عملى كند كه در آن روز و شب ضايع ساخته باشد يعنى هر طاعت كه در آن روز و شب كرده باشد و خللى در او راه يافته بموقع قبول افتد و در اول سوره العنكبوت گذشت كه ابو بصير از امام جعفر صادق (ع) روايت كرده كه فرمود بخدا سوگند كه هر كه در شب بيست و سيم ماه رمضان سورة العنكبوت و سورة الروم بخواند او از اهل بهشت باشد و چون حقتعالى در سورة العنكبوت بر طريق اجمال ذكر مجاهدان كرد در اين سوره تفصيل آن ميكند و ميفرمايد كه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الم ابو الجوزا از ابن عباس نقلكرده كه حروف مقطعه اثنيه ربانىاند و هر حرفى اشاره است بصفتى كه حق تعالى را بدان ثنا گويند چنان چه الف از اين كلمه كنايت است