بوضع عبادت در غير موضع آن‌ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ بچشيد عذاب آتش را الَّتِي كُنْتُمْ بِها آن آتشى كه بوديد كه بدان‌ تُكَذِّبُونَ‌ تكذيب ميكرديد و دروغ ميپنداشتيد وقتى كه شما را از آن خبر ميدادند و باز عود ميفرمايد بحكايت از حال كفار و ميگويد وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ‌ و چون خوانده شود بر كافران‌ آياتُنا آيتهاى ما يعنى قرآن‌ بَيِّناتٍ‌ در حالتى كه روشن و هويداند در دلالت بر هدايت‌ قالُوا گويند با يكديگر كه‌ ما هذا نيست اينكس يعنى محمد كه اينكلام را بر ما ميخواند إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ مگر مردى كه مى‌خواهد أَنْ يَصُدَّكُمْ‌ آنكه باز دارد ما را عَمَّا كانَ‌ از آن چيزى كه بودند كه پيوسته‌ يَعْبُدُ آباؤُكُمْ‌ ميپرستيدند آن را پدران شما يعنى مدعاى او آنست كه شما را از بت پرستى منع كند و بدين و آئينى كه خود احداث كرده در آورد و تابع گرداند وَ قالُوا ما هذا و گفتند نيست اين كلام كه ميخواند يعنى قرآن‌ إِلَّا إِفْكٌ‌ مگر دروغى‌ مُفْتَرىً‌ بر بافته شده و بخدا نسبت داده‌ وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا و گفتند آنان كه نگرويدند از كفار مكه‌ لِلْحَقِ‌ مر امر نبوت يا اسلام يا قرآن را كه حق است و درست و راست‌ لَمَّا جاءَهُمْ‌ آن هنگام كه آمد بديشان‌ إِنْ هذا نيست اين‌ إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ‌ مگر سحر آشكارا و بنا بر آنكه مراد بحق قرآن باشد اسناد سحر باو اعتبار لفظ آنست يا اعجاز و در اول كه اسناد افك است بآن باعتبار معنى و در تكرير فعل و تصريح بذكر كفره و آنچه در لامين است از اشارت بقابلين و مقول فيه و آنچه در لما است از مبادهه يقطع و جزم در اينقول انكار عظيم است و غضب شديد و تعجب بليغ از امر ايشان كانه قال و قال اولئك الكفرة المتمردون بجرهم على اللَّه و مكابرتهم لمثل ذلك الحق المنير بعد ان يروه بعد از آن حقتعالى اخبار ميكند بآنكه اين قول كفار معرى از بينه است و محض تقليد و عناد است و ميگويد وَ ما آتَيْناهُمْ‌ و نداده‌ايم مشركان مكه را مِنْ كُتُبٍ‌ از كتاب‌هاى فرو فرستاده شده كه پيوسته‌ يَدْرُسُونَها درس كنند و خوانند آن را و از آنجا استدلال كنند بر صحت اشراك و دليل آرند بر بطلان قرآن يا اسلام يا نبوت پيغمبر آخر الزمان‌ وَ ما أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ‌ و نفرستاديم بسوى ايشان‌ قَبْلَكَ‌ پيش از تو يعنى در زمان فترت‌ مِنْ نَذِيرٍ هيچ بيم كننده يعنى پيغمبرى كه داعى ايشان باشد باشراك و