تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٩٥ - سوره الروم(٣٠) آيه ٦٠
را كه در غرايب و اعجوبة مانند امثالست كه بسبب غرابة ضرب المثل شده و آن صفة و قصه مانند صفة مبعوثين است در روز قيامت و قصه ايشان و آنچه گويند در آن روز و آنچه مر ايشان را گويند و آنچه نفع ندهد ايشان را از اعتذار و نشوند از استعتاب و لكن ايشان بجهة قساوت و بشاعت از شنيدن احوال آخرت هر آيتى كه بايشان آيد گويند زور و باطلست كما قال وَ لَئِنْ جِئْتَهُمْ بِآيَةٍ و اگر بيارى تو اى محمد بديشان يعنى بمنكران و معاندان آيتى از آيات قرآن و يا معجزه مقترحه از تو و معجزه كه دلالت صريح كند بر طريق حق و صدق بعث لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا هر آينه گويند آنان كه نگرويدهاند از فرط عناد و غاية تمرد و فساد إِنْ أَنْتُمْ نيستيد شما يعنى پيغمبر و مؤمنان إِلَّا مُبْطِلُونَ مگر تزوير كنندگان و اتيان نمايندگان بامر باطل و غير واقع يعنى آنچه مىگوييد در باب ايمان آوردن و وقوع حشر و نشر و بعث و حساب و عقاب دروغست و بر بافته شما است نه اينكه خداى اين را گفته باشد و از آن خبر داده كَذلِكَ مثل اين طبع و مهر نهادن يَطْبَعُ اللَّهُ مهر مينهد خداى عَلى قُلُوبِ الَّذِينَ بر دلهاى آنان كه لا يَعْلَمُونَ نمىدانند يعنى طلب دانش نميكنند مراد آنست كه كسانى كه در طلب دانستن حق نيستند و با وجود آيات ظاهره و حجج باهره بر آن مصرند بر خرافاتى كه بآن اعتقاد كردهاند حقتعالى تخلية ايشان ميكند و در وادى خذلان فرو ميگذارد و طريق لطف و توفيق را از ايشان مسدود ميسازد تا بر وجهى كه گوئيا مهر بر دل آنها نهاده و شبهه نيست در آنكه جهل مركب مانع ادراك حقست و موجب تكذيب آن و اعطاى لطف و توفيق بكسى ميكند كه فايده دهد و بآن خود را از وادى اضلال بسر حد هدايت رساند اما كسانى كه در جحود و عناد و انكار بر وجهى باشند كه اصلا نظر التفات بجانب دلايل هاديه و براهين واضحه نكنند با وجود وضوح و ظهور آن بر طريق حق حقتعالى ايشان را فرو گذاشته منع الطاف مينمايد از ايشان هم چنان كه واعظ منع موعظه ميكند از كسى كه ميداند كه موعظه و نصيحت فايده باو نخواهد رسانيد و معنى طبع و ختم بر وجه تفصيل در سورة البقره مذكور شده حاصل كه طبع كنايه است از قسوة قلب و ركوب صداء و رين بر آن فكانه قال كذلك تقسو و تصدء قلوب الجهلة حتى تستموا المحقين مبطلين و چون معاندان و جاحدان بر عناد و جحود خود مصرند و بدلايل آيات بينه براه حق نمييابند و پيوسته در صدد ايذا و آزار اهل ايمانند
فَاصْبِرْ پس شكيبايى كن اى محمد صلّى اللَّه عليه و آله بر آزار و اضرار ايشان و بر عداوت ايشان إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ بدرستى كه وعده خدا بنصرت و اعلاى كلمه و غالب شدن دين تو بر جميع اديان حَقٌ