او را وَ قَوْمَها و گروه او را كه از روى ضلالت و جهالت‌ يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ‌ سجده ميكنند هر آفتاب را و ميپرستند آن را مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ بجز از خدا وَ زَيَّنَ‌ و بياراسته است‌ لَهُمُ الشَّيْطانُ‌ براى ايشان شيطان‌ أَعْمالَهُمْ‌ كردارهاى ايشان را از عبادت شمس و ساير اعمال قبيحه‌ فَصَدَّهُمْ‌ پس باز داشته است ايشان را عَنِ السَّبِيلِ‌ از راه راست‌ فَهُمْ لا يَهْتَدُونَ‌ پس ايشان راه نمييابند بطريق حق و عبادت شمس را در نظر ايشان شيرين ساخته و در قلوب ايشان منتشر گردانيده و قوله‌ أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ‌ متعلق است به صدهم يا به زين و حرف جر در او مقدار است اى لئلا يسجدوا يعنى شيطان ايشان را از راه حق باز داشته و اعمال قبيحه را در چشم ايشان آراسته بجهت آنكه سجده نكنند مر خداى را و ميتواند بود كه بدل اعمالهم باشد و احتياج بتقدير حرف جر نباشد يعنى شيطان مزين ساخته است مر ايشان را آنكه سجده نكنند خداى را و بآن مهتدى نشوند و بعد از آن هدهد وصف حقتعالى كرده بآنچه موجب اختصاص او است باستحقاق سجود از تفرد او بكمال قدرت و علم بجهة حث آدميان بر سجده ورد كسانى كه سجده غير او ميكنند از بلقيس و قوم او و گفت‌ الَّذِي‌ آن خدايى كه بتوانايى كامله خود يُخْرِجُ الْخَبْ‌ءَ بيرون آورد پوشيده را فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ در آسمانها و زمينها خبا بمعنى اظهار هر چيزيست كه پنهان باشد يعنى روشنايى كواكب را نمايان ميسازد و قطرات امطار را كه در ميان سحاب پنهانست ظاهر مى‌گرداند و نباتات را از زمين اخراج ميكند عكرمه و مجاهد گويند مراد به خباء هر چيزى است كه پنهان باشد يعنى ميداند آنچه را از ادراك غايت است پس آيه بمعنى غيب السموات و الارض نباشد بلكه بمعنى اخراج آن چيزيست كه در شيئى بالقوه باشد و ابداع كه اخراج آن چيزيست كه در امكان و عدم باشد بوجود و وجود نيز در اخراج خبا داخلست‌ وَ يَعْلَمُ‌ و مى‌داند ما تُخْفُونَ‌ آنچه پنهان دارند آفريدگان در دلهاى خود وَ ما تُعْلِنُونَ‌ و آنچه آشكارا سازند بر زبانهاى خود حفص و كسايى هر دو فعل را بخطاب خوانده يعنى ميداند آنچه شما نهان و آشكار ميكنيد و معلومست كه اينمختص است بواجب الوجود بالذات و بعد از آن گفت كه‌ اللَّهُ‌ خداى بحق‌ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ هيچ معبودى بسزا نيست مگر او رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ‌ او آفريدگار عرش عظيم است كه محيط است بكرسى و كرسى احاطه كرده همه آسمانها و زمينها را پس عظمت عرش بلقيس نسبت به عظمت اين عرش چه تواند بود اين سجده نهم‌