مراد آن مؤمنانرا وَ الْمُؤْمِناتِ‌ و زنان مؤمنه را بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا بغير آنچه كرده‌اند يعنى بجز از جنايتى كه مستحق ايذا باشند فَقَدِ احْتَمَلُوا پس هر آينه برداشته‌اند اين مردمان‌ بُهْتاناً وزر و دروغى بزرگ را وَ إِثْماً مُبِيناً و گناهى هويدا يعنى سزاوار عقوبت بهتان و مستحق عذاب ظاهر و نمايان‌اند و بهتان كذبيست كه مكذوب عليه بجهة عظم آن باهت و متحير شود و گاه هست كه آن را در فعل باطل استعمال ميكنند و لهذا بعضى اينجا تفسير آن بظلم كرده‌اند يعنى موذيان مؤمنان متحمل ستم‌اند و گناه هويدا و نزد بعضى ديگر بر معنى خود باقيست و مضاف مقدر اى احتملوا وزر بهتان هم چنان كه باين مفسر شد و نزد جمعى معنى آنست كه موذيان محتمل اثم عظيم باشند مانند عظم اثم بهتان و در كشاف و انوار و غير آن مذكور است كه آيه در شان منافقان فرود آمده كه بكلمات نالايق مرتضى على (ع) را ميرنجانيدند و گويند آيه در حق اهل افك نازل شده و از ضحاك و سدى منقولست كه جمعى متهتكان در شب بيرون آمدندى و چون زنان بقضاى حاجة رفتندى بر عقب ايشان روان شدندى و انگشت بر ايشان زدندى و اگر كسى از ايشان بايستادى مراد خود را از او حاصل كردى و اگر ايشان را زجر كردندى بگريختندى زنان اينحال با شوهران بازگفتند شوهران رسول (ص) را از اين اخبار كردند حقتعالى آيه مذكوره را نازل ساخت و توعيد ايشان نمود در اين عمل قبيح از قتاده مرويست كه اياكم و اذى المؤمنين فان اللَّه يغضب له بر شما باد كه احتراز كنيد از ايذاى اهل ايمان بتحقيق كه حقتعالى بجهة آن در غضب ميآيد و خشمناك ميشود و بدانكه اطلاق ايذاى خدا و رسول و اطلاق تقييد ايذاى مؤمنان بقيد غير ما اكتسبوا بجهة آنست كه ايذاى خدا و رسول نميباشد مگر بغير حق اما ايذاى مؤمنان گاهست كه بحق است ماند حدود و تعزير و گاهست بغير حق است و از كلبى نيز مرويست كه آيه در شان زانيان است كه شبها بر سر راه‌ها نشستندى و دست تعدى بدامن كنيزان رسانيدندى و سدى روايت كرده كه در آن وقت علامت حرائران بوده كه در راه سرپوشيده رفتندى و جوارى سر برهنه بودندى و چون آن بدكاران از سر پوشيدن تحاشى مينمودند لا جرم اين آيه نازل شد يا أَيُّهَا النَّبِيُ‌ اى پيغمبر برگزيده‌ قُلْ لِأَزْواجِكَ‌ بگو مر زنان خود را وَ بَناتِكَ‌ و مر دختران خود را وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ‌ و زنان مؤمنان را كه بوقت بيرون رفتن از خانه‌ يُدْنِينَ‌ نزديك گردانند و فرو گزارند عَلَيْهِنَ‌ بر رو و پهلوهاى خود مِنْ جَلَابِيبِهِنَ‌ چادرهاى خود را يعنى وجوه و ابدان را بدان بپوشانند من از براى تبعيض است چه زن ارجاى بعضى از جلباب خود ميكند