از غير و بعد از ذكر احكام مذكوره تأكيد نبوت حضرت رسالت (ص) ميفرمايد بذكر اخذ ميثاق از پيغمبران در اين باب و ميگويد وَ إِذْ أَخَذْنا و ياد كن اى محمد (ص) كه چون فرا گرفتيم‌ مِنَ النَّبِيِّينَ‌ از جميع پيغمبران‌ مِيثاقَهُمْ‌ پيمان ايشان را بر آنكه هر يك از ايشان بشارت دهند پيغمبرى كه بعد از ايشان خواهد بود و بر اينكه تبليغ رسالت نمايند و بعبادت او دعوت فرمايند يكديگر را و تصديق كنند و امت را نصيحت نمايند و اين ميثاق را روز الست فرا گرفتند از پيغمبران گذشته و از تو كه محمدى (ص) وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ‌ و از نوح نجى‌ وَ إِبْراهِيمَ‌ و ابراهيم خليل‌ وَ مُوسى‌ و موسى كليم‌ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ‌ و عيسى پسر مريم كه روح اللَّه است تخصيص ذكر اين پيغمبران بعد از تعميم براى آن است كه اولو العزم بودند و از مشاهير ارباب شرايع و كتب و تقديم پيغمبر ما بر ايشان جهت تعظيم و تكريم آن حضرت و تقديم نوح بر آن حضرت و بعد از آن تقديم آن حضرت بر غير نوح در آيتى كه اخت اين آيتست اعنى قوله‌ شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ‌ جهت آن است كه مورد اين آيه بر طريقه‌اى است كه بر خلاف طريقه آيه مذكوره است زيرا كه حقتعالى ايراد اين آيه فرموده براى وصف دين اسلام براى اصالة و استقامت فكانه قال شرع لكم الدين الاصيل الذى بعث عليه نوح فى العهد القديم و بعث عليه محمد (ص) خاتم الانبياء فى العهد الحديث و بعث عليه من توسط بينهما من الانبياء المشاهير وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ‌ و فرا گرفتيم از اين پيغمبران‌ مِيثاقاً غَلِيظاً پيمانى محكم و استوار و عظيم الشأن غلظ مستعار است از وصف اجرام و مراد از آن عظم ميثاق و جلالة شأن است و گويند ميثاق غليظ يمين مغلظ و مؤكد است بر وفا نمودن بآنچه حق تعالى بر ايشان تحميل كرده بود از اثقال نبوت و دعوت و غير آن از اقسام عبادت تكرير اخذ ميثاق بجهت وصف آن است بغلظ و تأكيد و قوله‌ لِيَسْئَلَ الصَّادِقِينَ‌ متعلق است (باخذنا) يعنى حقتعالى اخذ ميثاق غليظ نمود و ايشان را بر يكديگر گواه گرفت از جميع انبيا كه تا در يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ سؤال كند راست گويان را يعنى پيغمبران را عَنْ صِدْقِهِمْ‌ از راستى ايشان در اين عهد باين معنى كه هر يك از انبيا گواهى دهند بر نفسهاى خود از صدق ايشان در عهد و سؤال كند از مصدقان انبيا از تصديق ايشان و اين معنى مستلزم صدق انبيا است و يا بپرسد از پيغمبران كه امم ايشان اجابت دعوت ايشان كردند يا نه و يا از ايشان بپرسد كه پيغام رسانيده‌ايد و قصد شما به آنچه رسانيده‌ايد محض قربت و اخلاص بود يا غير آن از ريا و سمعه و ترفع شان از امام‌