تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٤٠٩ - سوره فاطر(٣٥) آيات ٣٠ تا ٣٩
احكام قرآن كنند بِإِذْنِ اللَّهِ بامر خدا يعنى باعانت تعليم و ارشاد او سبحانه كه محض توفيق و لطف اوست ذلِكَ اين توريث و اصطفا هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ آن است بخشايشى بزرگ يا سبق بخيرات از فضل عظيم است در مجمع البيان مذكور است كه مفسران را در الذين اصطفينا خلافست جبائى گفته كه آنها انبياءاند كه حق سبحانه برسالت و كتب ايشان را برگزيده و لهذا تفسير كتاب بكتب كرده چنان كه گذشت و مراد بظلم ترك ندبست و ابى مسلم بر آنست كه مراد پيغمبرانند كه در كريمه إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى الى قوله وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ داخلاند و بعد از آن گفته كه مراد بنى اسرائيلاند چه انبيا كتب بارث نميبرند بلكه از ايشان بشارت بارث ميگيرند و مراد بكتاب تورية است چنان كه مذكور شد و ابن عباس فرموده كه ايشان امت مرحومه حضرت رسالتند (ص) كه قرآن عزيز را بايشان كرامت فرموده و نزد بعضى ديگر علماء اين امتاند لما
ورد فى الحديث العلماء ورثة الانبياء
و از صادق باقر عليه السّلام مرويست كه
هى لنا خاصة و ايانا عنى
اين آيه مخصوص بما است و حق تعالى باين ما را خواسته نه غير ما را و اين اقرب اقوال است زيرا كه ائمه هدى عليه السّلام احق مردمانند بوصف اصطفا و اجتبا و ايراث علم انبياء زيرا كه ايشانند كه متعبدانند بحفظ قرآن و بيان حقايق فرقان و عارف بحلال و حرام و دقايق آن انتهى كلامه و اين روايت خيره بطرق متعدده وارد شده از آن جمله سفيان ثورى از سدى روايت كرد كه گفت كه عبد اللَّه جبير مرا خبر داده كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه من از حضرت رسالت (ص) در تفسير اين آيه چنين شنيدم كه آن حضرت فرمود كه
هم ذريتك و ولدك اذا كان يوم القيمة خرجوا من قبورهم على ثلاثة اصناف ظالم لنفسه يعنى الميت بغير توبة و منهم مقتصد استوت حسناته و سيئاته من ذريتك و منهم سابق بالخيرات من زادت حسناته على سيئاته من ذريتك
يعنى مراد از الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا ذريه تواند چون روز قيامت شود ذرية تو سر از قبر بيرون كنند و ايشان سه طايفه باشند يكى آنان كه بى توبه از دنيا بيرون رفته باشند و طايفه دوم آنانند كه سيئات و حسنات ايشان مساوى باشد و طايفه سوم آنانند كه حسنات ايشان راجح باشد بر سيئات و از ابى حمزه ثمالى روايتست كه فرمود كه من در مجلس شريف حضرت امام زين العابدين عليه السّلام بودم كه دو مرد از اهل عراق نزد آن سرور دين آمدند و گفتند يا بن رسول اللَّه ما را خبر ده از تفسير اين آيه امام عليه السّلام فرمود اى اهل عراق آيا شما بر آنيد كه اين آيه در حق چه كسان نازل شده ايشان گفتند ما نميدانيم حضرت فرمودند كه
نزلت و اللَّه فينا اهل البيت نزلت و اللَّه فينا اهل البيت ثلاث مرات
پس من پرسيدم كه يا بن رسول اللَّه از ذرية على بن ابى طالب عليه السلام آنكه ظالم نفس خود است چه كس است فرمود كه كسيست كه حسنه و سيئه او يكسان باشد و هيچ يك بر ديگرى غالب نبود